Karan Aksu
@Karan_Aksu
7 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Konuştuğumuz anladığımız dilden başka bir dil var. Tüm var oluşu var eden ve onu sicimlerle bir arada tutan dil. Santiago'nun öğrenmek için çölleri aşacağı dil, Yüzyıllık Yalnızlık'ta Melquiades'in konuştuğu dil.
Her birimizin menkıbesi ayrı ayrı fakat amaç temelde tek: bu dili öğrenmek. Bu dili hepimiz biliyoruz aslında, yalnızca hatırlamak için buradayız ve tüm evren bize bu yolda rehberlik ediyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Eylem Planı: Kapıldığın tutkuları, şehvetleri, çabadan kaçma davranışlarını, bunların çeşitlerini ve yaptıklarını meşru kılmak için uydurduğun bahaneleri fark et. Doğru olanı yapmana, kalkıp çalışmana yardım edecek duyguları hisset, üzerine tefekkür et. Neden çaba göstermek istiyorsun? İnsan olmanın ve sen olmanın bunu gerektirdiğine kanaat getir ve bunu hisset. Ciddiyetin ve çabanın gerçek mutluluk kaynağı olduğunu hatırla. Sonra, hayatına, ihtiyaçlarına ve son olarak ilgi duyduklarına göz at. Çalışacak tek bir konu seç. Bunu çalışmanın senin için neden önemli olduğunu düşün, tefekkür et. Bu çalışmayı küçük parçalara ayır ve her gün ne yapacağını en net haliyle belirle. Bu konu dışında dikkatini celbeden iç ve dış uyaranlardan zihnini ayrıştır. İrade terbiyesinin çalışmakla kazanıldığını unutma.
Bu evrene yazılıyız. Harflerle değil belki ama atomlarla hatta evrenin tüm bilgisini taşıyabilecek büyüklükte bulanık bir mors alfabesini andıran titreşimlerle. Yaşadıkça yazıyoruz, kalem biziz evren ise büyük patlamadan bu yana en düzenli karalamalarla doldurulmuş üç boyutlu bir sayfa. Ve yazılan asla silinemez, Melquiades böyle ölümsüz oldu.
Macondo ne kadar gerçekse yaşadığımız dünya da o kadar gerçek. Ursula ne kadar hayattaysa biz de o kadar hayattayız. Zamanın içinde zikzaklar çizerek kaderimizi yaşarken belki de bir gün Ursula gibi bataklığı aşıp başka dünyalara giden yolu bulabiliriz. Yeniden.
Dostoyevski Rusya'sı modernizmin sıradan insanların psikolojisi ve yaşantısına etkilerini en çarpıcı örneklerle sunuyor. Dostoyevski bu örnekleri toplayıp süzerek romanlarında toplamış. Bu bakımdan Dostoyevski, modernizmi ve postmodernizmi anlamakta adeta bir müze niteliğinde.
Tanrı'nın öldüğü dünyada sıradan insanlar ne yapmalıydı? Bazıları Suç ve Ceza'nın Raskolnikov'u gibi nihilizme kapıldı bazısı da Ecinniler'de olduğu gibi ideolojik düşüncelerle sürüklenen kitlelere karıştı. Bir de pek az sayıda ortodoks değerleri hâlâ sürdürmeye çalışan, genelde çevresi tarafından "Budala" diye yaftalanan birtakım insanlar vardı. Prens Mışkin de ortodoks etiğinin çocuksu masumiyeti ve saflığını, affediciliğini, acıma duygusunu ve yardımseverliği sürdüren nadir kimselerden. Fakat o da tanrının öldüğü çağda yaşıyor, bu yüzden insanın içinde ölçüyü ve doğruyu fısıldayan tanrısal sesten yoksun. Böyle olunca her ne kadar niyeti safça da olsa istenmeyen durumlara yol açıyor. Bunun en çarpıcı örneği büyük bir acıma duygusuyla, iyi niyetle birine yardım ederken başkasına zarar vermesi hatta istemeden sahtekar bir insana dönüşmesi.
Mışkin'i okurken aslında tanrısız çağa gelmiş bir İsa'yı izliyoruz. (Mışkin'in babasının ölmüş olması da tanrının ölümünü simgeliyor) Tanrının rehberliği olmadan iyi değerler taşısa bile prensin savrulduğuna, zavallı şövalyeye dönüştüğüne şahit oluyoruz. Zaten çağın tüm karakterleri (en sıradanı bile) bir don kişot, bir zavallı şövalye. Çoğu da, dar kafalı olsun ya da kafası çalışsın, olağanüstülük peşinde koşarken aptalca ve zavallı durumlara düşüyor.
Romanda bir soru sık sık yineleniyor satır aralarında: "Ne diye yaşamalı?" Bu soruya cevap ise kitabın başından sonuna idamdan bahsedilerek veriliyor. Çünkü yalnızca bir idam mahkumu kilise kulesinden
İnsan kaderle kumar oynadığında kaderin de onunla oynamasına izin vermiş demektir. Kitapta kumar yalnızca rulet masasında değil, bir telgraf beklerken ya da nüfuslu bir eş ararken de oynanmakta; böyle bakınca tüm karakterler birer kumarbaz. Oyun bir şekilde sona ermek zorunda fakat bu sonun ne şekilde olacağı hususu ucu açık bir şekilde bırakılmış.
