Evrensel Alşan
@Kartal54
O kadar çok şeye sahibim, ama ona olan duygularım her şey yutuyor; o kadar çok şeye sahibim, ama o olmayınca benim için her şey değersiz.
Sayfa 84
Şayet ağzından bir sözcük olsa çıksa, bana doğru bir adım atsa, beni anlamayı denese, o an ona tüm kalbimi verirdim.
Böyledir, mutsuzken başkalarının mutsuzluğunu da daha çok hissederiz; bu seyrelmeyen, tersine yoğunlaşan bir duygudur…
İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğimiz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahhalesi olabilirdi ama bir şehri yaşanır kılan şey iyi yönleriydi.
Sayfa 47
Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?