Geçtiğim yerlerde kaç durak bekledim,
Kaç dudak payı sabır bıraktım içtiğim kahvelerde,
Umudumu kuş sütüyle besledim.
Sabrımı ölçtü zaman,
Sabır ile sınandım.
Kaç bulut ötelerde kaldı güneşim,
Doğmasını heyecan ile bekledim.
Kaç kere umut demledim
Gözyaşımın suyuna.
Yüreğimin sızısını ateş ile harladım.
Yıllarımı aldı demlenmem,
Şimdi baksam yine,
Dünkü bana "ben" demem.
"Huzur" yitirilmiş bir tılsım...
Kaybola kaybola yürüyorum yolları.
Düştükçe dışım güçlendi, içim çürüdü.
Beklemek, boynumun borcuydu,
Sabrımın kılıncıydı,
Mahşere kaldı...🥀
Katre 🍂
Ayşe Mızrak