Benim amentüm,neslimin âmentüsü,sürekli bir otokritiktir.Kendi benliğini ve varlığını,erdem ve takva açısından tartışır.En duyarlı terazilerle tartma demektir kendini bu âmentüyü kabulleniş.
Hakikate erme ve bu erişi koruma bakımından sürekli bir öz eleştiridir…