Günümüzde ölmek insanlara özellikle zor gelir, çünkü hayatı anlamlı bir şekilde bitirmek artık mümkün değildir. Olmadık bir zamanda sona erer. Uygun zamanda ölemeyen, zamansız ölmek zorundadır. Yaşlı olmadan yaşlanırız.
İnsan bir zaman tüketicisidir. Üstelik bize ayrılan bu zaman oldukça sınırlıdır da. Ama yine de çoğumuz yapmak istediklerimizi sonsuza dek zamanımız varmışçasına erteleriz. Yaşamımız boyunca yitirdiğimiz bazı şeyleri yeniden elde edebilir ya da yerine başka şeyleri koyabiliriz. Ama tükettiğimiz zamanı asla!
“ ama şunu bil ki çabalamazsan düşersin, kuzum. Birinin gelip elinden tutup kaldırmasını bekleme. Sen bir elinle diğerini tut öyle zamanlarda. Aslan gibiyim, de. Göreceksin ayaklarına akacak kalbinden çıkan nehir. İnsanı yürüten kendi gücüdür. Dışarıdan gelen olsa olsa koltuk değneğidir.”
“Kendine tarafsızca bakmanın yakıcı bir tarafı var. Hiç kolay değil. O yüzden zaten hayatımızın kaydını tutuyor Yaratan. Yoksa her şeyi künhüne kadar bilen O’nun huzurunda bile kendimizi savunmaya ve temize çıkarmaya çalışacağız utanmazca”