Çocuğun ruhunun gereksinimleri, güvenlik ve fiziksel bakım ihtiyaçlarıyla ve dikkatlice incelenmiş “uygar davranış” konusundaki anlayışlarla dengelenmelidir, ama çok fazla terbiyeli davrananlar için her zaman endişelenirim; bunların gözlerinde çoğu zaman “solgun bir ruhun” bakışları vardır. Sağlıklı bir ruh çoğu günler personadan parlar ve diğerlerinin üzerine ışır. Büyük yaralanmaların bulunduğu yerlerdeyse, ruh da sıvışır.
Travma akışkan ve uyumlu kalması gereken bir biyolojik tepkinin ortaya çıkmasına neden olur; bu tepkinin sıkışıp kalması ve uyumsuzluk göstermesi istenen bir şey değildir. Uyumsuzluk yaratan bir tepki bir hastalık değil; bir rahatsızlıktır - bu rahatsızlığın orta dereceli sıkıntı yaratan bir halden tümüyle güçsüz bırakan bir hale doğru değişim gösterdiğini söyleyebiliriz.