Kübra Bulut
@Kbraablt
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Fareler ve insanlar.
Adını Robert Burns’un şiirindeki “En iyi planları farelerin ve insanların/Sıkça ters gider” dizelerinden alan roman gerçekten de hayal ve hakikatın çatışmasını anlatıyor ve “ne kadar hayal kurarsan kur hayatın gerçekleri ensendedir” diyor.
Bir çiftlik hayatı ve tarım işçilerinin yaşam serüvenleri bir genellemeyle aktarılıyor. Her işçinin kaderi birdir ve şaşmamıştır mesajını aktarıyor John Steinbeck.
George ve Lennie iki tarım işçisidir. Lennie büyümüş fakat bu büyüme yalnızca fizyolojik bir büyüme olmuştur. Yazar akılsız insanların tehlikeli bir hayvana dönüştüğünü Lennie karakteriyle somutlamıştır.
Peki neden George gibi zeki bir adam bir akılsızla yolculuğa devam etsin? Tek cevabı yalnızlık... yalnızlıktan kurtulmak için bir aptala bile razı olmak... Günümüz çağdaş insanının da yalnız olmamak için hiç sevmediği, ait hissetmediği yerlerde durması gibi.
Lennie ve George’nin yalnızlığa karşı savaşı gerçeklerle çatışınca elbet değişiyor, tehlikeli bir aptalla nereye kadar yaşanır ki? George bunu görüyor ve yalnızlığı hayatın gerçeği olarak kabul etmek zorunda kalıyor.
Bu toplumsal sorunların yanında bir de ırkçılığın getirdiği yalnızlığı görüyoruz. Çiftlikte çalışan Crooks bir zencidir ve beyazlarla aynı odada uyuması bile yasaktır.
İnsanın kanseri ne yazık ki ayrımcılıktır; zayıf noktası da yalnızlık.
Albertine Kayıp
Aslında bir kitap serisinin 6.kitabı. Acemilikle yaptığım bir alışveriş sonucu kütüphaneme dahil olan bu kitap, yanıma bir kahve alayım bir çırpıda okuyayım diyebileceğimiz bir kitap değil öncelikle. Tam olarak iki yılda bitirdim. Okunan her 10 sayfada bir o upuzun cümleleri tahlil etmek, üzerinde yarım saat düşünmek gerekiyor. İnsan nedir? İnsanın tavrı ikili ilişkilerde nelerdir? Istırap insana neler hissettirir? Nankörlüğün bedeli nasıl ödenir? Kadın erkek ilişkisi nasıl ilerler ve nasıl ilerlemez gibi soruların cevaplarını bulabiliriz. Dünyada birçok psikolog desteklerinde ve kitaplarında insanın elindekine değer vermediği, bir illüzyona kapıldığı uzaktakini gözünde büyütüp yakınındakini basitleştirdiği anlatılır. Kitap da tam olarak buraya değiniyor. Ne istediğini bilmeyen, Albertine’i sevmediğini düşünen, sürekli geçmiş özlemi çeken, bu ilişkinin haz uyandırmadığını düşünüp ayrılmak isteyen adama “Mademoiselle Albertine gitti” cümlesi öyle bir tesir etmiştir ki alışkanlık dediğimiz şeyin aşkın çok daha ötesinde olduğunu aslında Albertine’i deli gibi sevdiğini anlamıştır. Ruh tahlilleri, alışkanlık, aşk, gurur, ikirciklikler, insanın kendisini tanımamasının verdiği ıstırap.
Albertine’i geri döndürmek için çok uğraşmıştır fakat Albertine ebediyete göçmüştür.
Psikoloji bilimiyle haşır neşir bu kitabı okumak insanı bir aydınlığa kavuşturuyor. Kendini tanıma, ne istediğini bilme, elindekine geç olmadan değer verme aydınlığı.
Şu alıntıyı da yazmadan gidemeyeceğim.
*”Benim nazarımda bir hiç olduğunu zannettiğim şey, demek ki aslında bütün hayatım, her şeyimdi.”
