Sule
@Kcsulee
İnsanlar yerine kitapları tercih ettiği bir dönemde.
Sonunda Tanıştık
Okuduğum ilk ya da ikinci kitabı. Aslında ömrüne biraz hayret ettiğim biri. Yani neredeyse her dalı kendi içerisinde bi 2-3 yıl araştırmış. Ve 11 yılda ittikafta kaldığını söylersek eğer nasıl yetiştirmiş hepsini dedim. Mevzu sadece okumakta değil, okumuş, anlamış ve yorumlamış. Gerçekten ısmarlama bir insan olsa gerek.
İmam Gazali’nin bana öğrettiği bir şey varsa o da müslüman olan birinin sadece bir dalda değil birçok dalda olması gerektiği. Ve bu imkansızda değil, yapılabilir bir şey. Kitap kısaydı fakat yarısından fazlasını anlamadım. Çünkü kafamı tam olarak veremedim. Kesinlikle ilerde tekrar okuyacağım bu kitabı. Ve İmam Gazali ile sonunda tanıştığım için çok mutluyumm.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
neden?!??
Son yıllarımın en ne alaka dediğim kitabıydı. Ben bu kitabı niye okudum neden okudum bilmiyorum. Yarım bırakmayı sevmediğim için bitirdim ama kafamda gereksiz yer kaplamasından da aşırı rahatsızım. Neyse.
başladı ve bitti.
Aslında baştan anlamıştım böyle devam edeceğini ve sonlanacağını. İçimde buruk bir his bıraktı. Sanki her şey eskiye dönebilirmiş gibi düşünüyorum hâlâ. Eskidende biz bizdik, biz hâlâ biziz. Peki eskiyle şimdinin farkı ne? Ve neden eskiyi istiyoruz sürekli? Asıl özlediğimiz, istediğimiz şey gerçekten ne?
Aslında kitap iletişimsizliğin doğurduğu sonuçları göstermeye çalışmış ama ben iletişim hariç her şeye takıldım :) neyse neyse Tolstoy’un dilini seviyorum.
Felsefeye Giriş
Açıkçası yazarın dilini çok sevdim çok benimsedim. Sanki çok tanıdığım bana nasihatte bulunuyor gibiydi. Fakat kitabın sonlarına doğru(Nietzsche hariç) beni pek sarmadı. Hani inandığınız ya da düşüncelerinize tamamen zıt düşen ifadeler size boş ve saçma gelir ya öyle oldu. Ama artık felsefe alanında hangi felsefeye ya da kişilere yönelmemin beni daha iyi doyuracağını anlamış oldum. Her şeye rağmen okurken keyif aldım. Yazar ile de çok geç olmadan tanışmış oldum. Diğer kitaplarına bakacağım mutlaka.
Hayal kırıklığı..
Aslında Livaneli’nin kalemini, kurgularını çok seviyordum. Hala seviyorum :) sadece bu kitabın neden yazıldığını anlamadım. Kurgu güzeldi fakat işleyişi beğenemedim maalesef. O yüzden tamam hadi bitsin diyerek bitirdim. Ezidi bir arkadaşım vardı aklıma çok kez o geldi ve üzüldüm. Önermiyorum gibi bir şey diyemem çünkü gerçekten farkındalık oluşturabilecek bir kitap. Farkındalığı zaten olanlar ise kurgunun üzerine düşüyordur tahminimce. Bende onlardanım. Kaliteli bir kurgu maalesef cok zayıf işlenmiş. Keşke ibrahim değilde Hüseyin’in hikayesini dinleseydik. Neyse neyse. Her yazarın kendi kitapları üzerinde ayrı ayrı bir tarzı var diyelim. Bence okunabilir bir eser (o kadar gömdükten sonra) sadece benim tarzım değildi :)
