Zarifoğlu bir gece uzandığı yerden geceyi seyrediyor.
Göğe aşık oluyor,
sonra onu var eden karanlığa.
Aklına bir şiir geliyor,
Allah diyor! O gün anlıyor ki
İnsan en çok göğe vurgun. Sonra zifiriye, şiire ve hep Allah'a...
Baksana aşka gerçekten inanan şair Sezai Karakoç ne diyor , nasıl da yürekli diyor;
"Ben Çiçek gibi taşımıyorum göğsümde aşkı
Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum🌹