Reklam
Hayat bi an olsun durmuyor.
Kısacık anlarda yaşıyan ben, oturmuş boş bir bankı izliyorum.
Aynaya bakıyorum gözlerimden yitip giden zamanı kovalıyorum, dünde kalan aklımla bugüne uyanıyorum.
Kısacık anlarda yaşıyan ben oturmuş boş bir bankı izliyorum..
Kitap biraz kafa karıştırıcıydı ama sonunda durup bı düşünceye dalıyorsun zaten kitapta tam olarak bunu yapıyor seni bireyin iç dünyasındaki çatışmaya alıyor o kargaşa günümüz dünyasında pek yabancı değil o yüzden kendinden de bir takım izler görüyorsun bu da karakteri biraz benimsemeye sebeb oluyor şizofren bı adamın kişilik bozukluğu görünüş olarak isim olarak kendisinin aynı olan ama karakter olarak tam zıt olan biriyle verdiği savaş aslında insanın en büyük dostu da düşmanı kendisi değil midir?
Reklam