Liya
@Kendihalinde07
benim kucuk hayal cemberim
Şu anda okuduğu kitap
Suç ve Ceza, Karamazov Kardeşler ve Budala daha önce okuduğum ama bir kez daha okumam gerektiğini düşündüğün kitaplarından bazıları... Hafta sonu ise yine tam bir insan portresi, iç dünyası olan bir kitabını okudum. Kumarbaz...
Dostoyevski' nin üç hafta gibi bir sürede bu romanı yazdığı, hatta stenograf tutup, ona söylediği ve o kızın bunları kağıda döktüğü şeklinde açıklamalar da okudum bunlarda magazin bilgisi olsunun incelemenin..
Dostoyevski insanlardaki gözü dönmüş kazanma hırsının sonunun nelere varacağını bazı yerlerde kahkahalar attırarak, bazı yerlerde ağlatarak harikulade anlatmış.
Çevirisi de çok güzel olan bir eser. Hiç yorulmadan okuyorsunuz, boğulmuyorsunuz. Konuşma dilinde kullanmayacağınız hiç bir kelimeyi süs olsun diye esere eklenmemiş.
Yazarın orijinal metinde Fransızca yazdığı her şey de Fransızca olarak bırakılmış, dipnotlarda açıklaması var.
Ben Kumarbaz sayesinde çok keyifli bir hafta sonu geçiriyordum ta ki bir solukta bitirene kadar.
Klasikseverlere tavsiyemdir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Okumadan kesinlikle ölmeyin çünkü okuduktan sonra zaten öleceksiniz :)
Hayatın bize ne göstereceği hiçbir zaman belli olmuyor. Çok zenginken bir anda bir avuç pirince mahrum kalabiliyor insanoğlu ya da zıttı, yoksulken bir avuç toprağa razı olabiliyor. Hayat da buydu işte inişli çıkışlı yollara sürüklenmemize sebebiyet veriyor bizlere. Ne olursa olsun bir şekilde hayatta kalıp yaşamayı öğretiyor. Bu kitapta en güzel şekilde hayatı yaşayabilmeyi, daha dürüst olmak gerekirse en başta yaşamayı anlatan eşsiz cümlelere rastlayabilirsiniz.Yazarın eşsiz anlatımı resmen etkisi altına alıp adeta büyüledi.
Yaşamak 
Yu Hua
Yaşamak Yu HuaGerçekten Yaşıyor musun?Felsefe-Düşünce
Öncelikle açık ve dürüstçe şunu söylemeliyim, bu eseri açıkça herkese tavsiye ediyor muyum emin değilim. Çünkü eğer Dostoyevski okumaya başlamak istiyorsanız bu eser doğru bir seçim değil. Biraz daha kitapla haşır neşir, belli bir seviyeyi yakalamış okurların daha rahat anlayabileceği ya da kitapla bütünleşebileceği bir eser olduğunu düşünüyorum. Bu eserde bir tane karakter var ama biz onun kim olduğunu bilmiyoruz. Kitap bittiğinde dahi adamın ismini öğrenemiyoruz çünkü ismi yok. Çünkü o bir prototip. O aslında sen, ben, hepimiz.. çelişki yaşayan, hayatı anlamaya anlamdırmaya çalışan düşünsel kargaşalar, acılar kompleksler çeken bütün o insanların bir ortak prototipi. Tıpkı Chingiz Aytmatov'un "Beyaz Gemi" deki o yetim çocuğa isim vermeyip aslında onu bütün yetim çocukların sembolü yapması gibi düşünüyorum. Kitap iki bölüme ayrılıyor: yeraltından kısmı ve notlar kısmı. Önce yeraltından kısmına gelelim; yeraltı deyince aklımıza çok çeşitli düşünceler gelebiliyor ama aslında insanın en büyük mahzeni insanin en büyük hücresi insanin en büyük yeraltı beynidir. Burda Dostoyevski'nin yeraltından kastettiği şey fiziksel anlamda bir mekan, derinlik ya da enkazın bir çukurun içinde olmak değil, insanın kendi bilincinin altındaki o yeraltından bahsediyor. Dostoyevski, yeraltından notlarda ismini bilmediğimiz bir adam üzerinden her şeyi sorguluyor. Adam veya kadın kendi bilinçaltındaki o çamurun icerisinde debeleniyor. Işte o bilinçaltından o kendi karanlığından kendi hücrenden çıkabilmek önemli. Sevgili okurlar yeraltından notların bu birinci kısmı çok yavaş ilerliyor onu size söyleyeyim. Yarıda bırakmak dahi aklınızdan geçebilir ama bir çok kişi ben de dahil şunu yaptı: Biz bu kitabı daha sonra aldık yeniden okuduk, meğerse onu anlayacak kıvamda değilmişiz. Yavaşça,