Merhamet yalnızca decadent’lar için bir erdemdir. Merhametli olanları utanmayı, saygıyı, mesafeli olma nezaketini kolayca yitirdikleri için merhamet bir anda avamı çağrıştırdığı ve görgüsüzlükle karıştırılacak kadar benzeştiği için kınıyorum.
Peki yetkinlik aslında nasıl teşhis edilir? Gördüğü, duyduğu, yaşantıladığı her şeyden içgüdüsel olarak kendi sonucuna varır. Her türlü uyarıcıya yavaşça, uzun bir ihtiyat ve kasti bir gururun onda ateşlediği o yavaşlıkla tepki verir. Yaklaşmakta olan uyarıcıyı uzaktan sınar; onu karşılamak için ilerlemeyi düşünmez. Ne talihsizlik ne de suça inanır. Kendisiyle ve başkalarıyla başa çıkar, unutmasın bilir. Öyle güçlüdür ki her şey onun iyiliğine olur.
İnsan hayatını işler değil sözler yönlendirir. Bir şey yapma ya da yapmama imkanından ziyade farklı meseleler üzerine aralarında belirledikleri kelimelerle konuşmayı severler. Çeşitli şeyler, varlıklar ve nesneler, hatta toprak, insan ve atlar için kullandıkları ve pek mühim saydıkları kelime benim kelimesidir.