Görelilik genel kuramı, alan kuramının geliştirilmesinin son adımını oluşturdu. Niceliksel olarak Newton'ın kuramını yalnızca çok az değiştirmekle birlikte niteliksel olarak derinden değiştirmiş oldu.
Elektrodinamik ve optikteki gelişmelerce doğrulanan uzay boşluğunda ışığın sabit hızı yasası ve Michelson'un ünlü deneyiyle zekice ortaya konan tüm eylemsizlik sistemlerinin eşit düzeyde geçerli oluşları (özel görelilik kuramı), birlikte zaman kavramının göreli hale getirilmesi gerektiğini ve her eylemsizlik sisteminin kendi zaman çerçevesine oturtulması gerektiğini ortaya çıkarmıştır.
Bilim insanı, tam bir formülasyona izin veren belirli genel özellikleri, kapsamlı deneysel olgulardan çıkararak genel ilkeleri oluşturmak durumundadır.
Görelilikle ilgili özel kuramın ilk makalesi, (Einstein 1905 yılında İsviçre Patent Ofisinde çalışıyorken Bern'de yazmıştır) zaten son halini almış kuramı ortaya koymaktadır.