"Çocukken tüm dünyadan ayrı bir birey olduğunu anlamak, dilini
yaktığında, dizini yardığında senden başka hiç kimsenin ve hiçbir
şeyin canının yanmayacağını, her bireyin sızısının ve acısının tamamen
kendisine ait olduğunu öğrenmek korkunç bir şeydir. Büyüdükçe ne
kadar yakınımız olursa olsun hiç kimsenin bizi gerçek anlamda anlayamayacağını
öğrenmekse daha da korkunçtur. Bizi en mutsuz eden
bizzat kendi benliklerimizdir ve işte tam da bu yüzden benliklerimizi
yitirmek için yanıp tutuşuruz, sizce de öyle değil mi?"