Esra Ş Öztürk
@Kesmisarse
-We are waiting for Godot..
100 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Öncelikle belirteyim bu tahlil spoiler belirtiyor.
Öncelikle değineceğim çok fazla konu var. Herkesin okurken malum olduğu ön yargı konusu kendini fazlaca hissettiren bir konu. Onun dışında ; toplumun liyakatsizliği , (günümüzde de bu konunun kendisini olduğu gibi koruması da ayrı iç sıkıyor) , insanların riyakarlığı ( namaza kılıp işlenmemiş günah bırakmamak gibi) mantık ve duygusal dengesizliğin açabileceği felaketler, insan tam anlamıyla nasıl insan olur? , yaşadığın ya da maruz kaldığın çevre ve olaylar seni nasıl etkiler? Evlilikte kadın rolü gerçekten bu kadar önemli midir? Ya da sadece kadın rolü müdür bu kadar önemli olan ?
Kitapta iki zıt karakter görüyoruz. Karakterlerin birbirinde olmayan özelliklerini kitabın kendi ile alakalı bölümleri okurken bu farklı özelliklerin ön plana çıktığını görüyoruz. Karakterler; ikisi de memur olan baba-kız Zehra ile Mürşit Efendi. Zehra çok katı kuralları olan Anadolu'nun bir köyünde bir muallime yani öğretmen. Öğrencilerin basit hatalarını bile mazur göremeyecek kadar katı ve idealist. Okula belirli sebeplerle geç gelen öğrenciyi dersine almayan, yeni potin (ayakkabı) alamayacak kadar fakir olan öğrenciyi dersine hiçbir şekilde kabul etmeyen , Yahut niyete hiçbir önem arz etmeyen bir muallimedir. Misal hırsızlık elbette kabul edilemeyecek ahlaki bir yozlaşmadır fakat niyet çok önemlidir. Kolaya geldiği için hırsızlık yapanla hasta annesine ekmek bulamadığı için ekmek çalan bir olur mu hiç? Lakin bu sebeplerin hiç bir önemi yoktur Zehra muallimenin gözünde. Kural kuraldır, düzen de düzen. Tamamen ahlaki olarak ''kanun ''evresinde sıkışıp kalmış bir boyutu tabiri caiz ise eksik kalmıştır. Eksik kalan kısım ; işin insanlık boyutu tabii ki efenim. Bizler mantığımızla hareket etmeliyiz, toplumun düzenini tabii ki
Reklam
Genel olarak klişelikten uzak bir vampir romanıydı.Yazar zaman zaman ters köşe yapmayı bence başarmış. Tempoya gelirsek, başlar da yerinde bulmuştum. Ortalara kadar iyi gidiyordu tempo. Ortaların hemen sonrası bayağı yavaşladı. Sonlara doğru da çok hızlı buldum. Son 100 sayfa jet gibi aktı. Biraz daha o hızı belki orta kısımlara yedirebilirdi. O orantısızlık hoşuma gitmedi. Yine de genel olarak merak uyandırıcılık ön plandaydı ve okutturdu. Korku betimlemeleri çok hoşuma gitti. Fare sahnesi olsun, Patricianın tavan arasında olması, slick'in tecavüze yğraması, ürküten sahnelerdi. Tempo içerisnde zaman zaman çok gerdi. O gerginliği hissetmek bana keyif verdi.
Diğer beğendiğim nokta yazarın kadınları süper-women olarak betimlemesi. Feminist olduğunu düşündüm kendisinin.Kadın üst düzey bir varlık olarak tanımlanırken erkek de bir o kadar aşağılanmıştı. Kadınlar sadece evde gün boyu oturup pembe dizi izlemiyor. Çocukların bakımıdır, evin sorumluluğudur yazarımıza yetmemiş bir de vampir avlattırmış bu kadınlara .
Yakaladığım mantık hataları vardı.Şunu şunu buldum diye değinmeyeceğim. O mantık hataları beni biraz düşürdü işin açığı. Ayrıca Hayalet detayını hiç sevmedim.( Bayan Mary )
Karakterlere değinirsek; Patricia ya çok üzüldüm. Yalnız bir kadın. Eşi çok bencil. Patricia ise çok fedakar. Kendi ayakaları üzerinde durabilecek bir kadın. Bu özellikleri hoşuma gitti ama genel olarak da bu karakteri çok sevdim diyemem. Ortalarda kaldım. Tek başına güçlü durmaya çalışan, boyun eğmeyen bir karekter olması güzeldi. Ama çok fevri ve plansız davranan bir karekterdi bence. Bu açıdan ortada bıraktı beni.
Bayan Green ise benim için idoldü. Aşırı mantıklı ve otoriter bir karakterdi. Kitabı okurken annelerin çocuklarına verdiği güveni hissettirdi bana.
Ve klişelerden uzak
Vampir olgusuna bilimsel yaklaşım.Edebiyat & Roman
Vampirler! Bram Stoker'in Drakulasından ötürü popüler olmuş efsanevi bir mit. Vampirin nasıl bir kökeni olduğunu aslında tam olarak bilmiyoruz. Stoker'ın Drakulasında direkt Kont ile karşılaşıyoruz. Kont'un geçmişi, vampirliğin nasıl başladığına dair bir olgu yok. Vampirlik insan oğlunun yaşadığı ilk andan beri var mı yoksa sonradan ortaya çıkmış bir tür mü? Ne bu vampir olgusu, vampirizim kültürü? Kitaplardaki sarımsak, haç, gümüş, güneş ışığı ve ayna gibi unsunlardan korkmalarının etmeni ne? İşte Ben Efsaneyim kitabında yazar Richard Matheson bu sorulara vurgu yapmaya çalışmış mantık çerçevesi içerisinde. Vampir bir virüs olarak ele alınmış kitapta. Baş karakter Rober Neville ; çevresindeki herkes bir çeşit vampire dönüşürken kendisi bir şekilde dönüşmeden kalabiliyor. Umutsuzluk ve umut karmaşı içerisinde çelişki yaşayan karakteri görüyor ve zaman zaman hüzünleniyoruz. Ailesini, sevdikleirini ve çevresindekileri kaybeden karakter umutsuzluğun pençesinde yaşamına son vermek istiyor bir yandan da hayata bir şekilde tutunmaya çalışıyor. Ufacık bir umut kırıntısı sayesinde hayatta kalmaya çalışan, içten içe gerçekleri bilen ama inanmak istemeyen bir adam. Tıpkı biz insanlar gibi. Bazen gerçekler bize ağır ve acı geldiğinde inanmak istemeyip kendimizi kandırdığımız gibi. İnsanın doğasında yalnızlık var mıdır? Sosyal bir varlık olan insan yalnızlığa mahkum kaldığında nelere dayanabilir? Nasıl bir değişiklik yaşar? Yazarın vampir olgusunu bilim üzerinden açıklmaya çalışması ilginç olmakla kalmamış, okuyucuyu da tatmin edici şekilde olmuş. Sürükleyiciliği de keza öyle. Kitabın sonu beklediğimden çok farklıydı. Klişelikten uzak bir sondu ama yine de sonunun klişe olmasını dilerdim sanırım. Vampir mitinin gotik havasının bilim kurguya taşınmış olduğu bu kitabı bu türü seven
Dehşet Gecesi; “Drakula’nın oryantalist versiyonudur” diye söze başlamak istiyorum..
Drakula’dan esinlenerek yazıldığı söyleniliyor buna şüphe yok. Ağalar, haydutlar, kahyalar, raks eden dansözler ve daha doğuya has bir çok karakter ve özellik mevcut.Roman içinde roman yani kurgu içinde kurgu olayı mevcuttu. Hangisi gerçek diye karakter gibi benim de kafam karışmadı değil.Hatta yaşananlar gerçek mi değil mi diye bir iç çatışma da yaşadığımı söyleyebilirim.
Kurnazlığı ,akıllılığı ve güzelliği ile erkekleri kendine esir eden “Ruzihayal” karakteri tabiri caizse tam bir “Femme Fatale”. Korktum ama korkumla orantılı bir şekilde de hayran kaldım. Okuduğum kitaplarda ana karakterin kadın olması ve bu kadın karekterin güçlü olarak tasvir edilmesi beni mutlu ediyor. Neden bu kadar geç kaldım bilmiyorum. Bu kitabı lise dönemimde okusam ya da gotik-korku türüne bu kadar alışık olmasam muhtemelen bu kitap rüyama girerdi ve rüyamdan çığlık atarak uyanmama sebebiyet verebilirdi diye düşünüyorum. Sevemediğim tek nokta;”vampir” kavramının oryantalizmle harmanlanmasını pek yakıştıramamış olmam.Vampir kavramını sanırım hep batıya yakıştırdığımız için(en azından ben öyle) Drakula’dan aldığım hazzı bu yüzden pek alamadım gibi. Tabi ki bunlar benim düşüncelerim okuyup yorumlamak siz okurlara kalmış.
Drakula’yı Hakkari’nin Cilo dağlarında görmek istiyorsanız, keyifli okumalar diliyorum.
Günümüze kadar bozulmadan ulaşan tek satyrikon drama Euripides'in ''Kyklops'' adlı eseridir. Peki satyrikon dramanın özellikleri nelerdir? Satyrikon dramanın komedya ve tragedyadan ayrılan özellikleri vardır; satyrikon dramayı diğer dramalardan ayıran en belirgin özelliği ise koronun ''satyrlerden''(mitolojide yarı keçi yarı insan olan yaratıklardan) oluşmasıdır.Bir diğer özelliği ise komedya ve tragedyalara oranla çok daha kısa eserlerdir ve ayrıca satyrikon drama tanrıların komik yönlerini, alaycı yönlerini de ele alır.
Troya savaşının önemli kahramanlarından Odysseus ;insan yiyen ,acımasız Kyklop (Polyphemos)'un adasına şans eseri varmıştır.Ve hikaye de tamda burada başlar. Mitolojik öyküde geçenle eserde geçen olaylar birebir aynıdır satryler'in adada olması dışında. Mitolojiden esinlenen eğlenceli bir oyun. Lakin oyunu okumadan asıl(mitolojik) hikaye ile ilgili ufak bir araştırma yaparsanız hem daha iyi idrak ederek okuyacağınızın hem de daha fazla keyif alacağınızın kanısındayım. Herkese keyifli okumalar dilerim.
Reklam