Victor Hugo'nun " Bir idam mahkumunun son günü " kitabı.
Kitap isminden anlaşıldığı üzere bı idamı anlatıyor...
Kitabı okumaya başlarken aklımda tek soru vardı: İdam edilen kişinin suçu ne?
Ama ne yazık ki kitapta bunun cevabını bulamıyoruz.Yazar suçtan çok idamın duygularıyla baş başa bırakıyor okurları.
Ve ölümün gününü,saatini, dakikasını, Saniyesini bilip umuda veya umutsuzluğa itiyor karakteri...
Kitabın başından sonuna kadar mahkumun iç seslerini dinliyorsunuz...Kimi zaman istemsizce kendinizi onun yerine koyuyorsunuz.Surukleyici bir kitap ama yine de suçun ne olduğunu çok merak ettim...
Öyle insanlar gördüm ki,
Kusurları yoktu.
Ama insanların kusurları hakkında konusuyorlardı.
Allah onlara kusurlar yarattı!
Öyle insanlar gördüm ki,
Kusurları vardı!
Ama diğer insanların kusurları hakkında sustular.
Allah onların kusurlarını gizledi.
(Hasan El Basri)
..bir yerde bir adam bir günah işler. Kalbi, katran karası bir çemberle sarılır. Sonra, onun günahını gören, duyanlar konuşmaya başlar. Kınar, dedikodusunu yapar. Günahı işleyen, bir vakit sonra pişman olur, gözyaşlarıyla Rabb'ine sığınır. O billur damlalar, kalbini saran o koyu, katı çemberi çözer. Affolunur. Oysa çoktan kapanmış bir davanın yargılamasını sürdürenlerin yüklendiği günah, belki de ilkinin bile önüne geçer.