"...
Sen yüzüne sürgün olduğum kadın!
Madem sevmiyorsun, sahip çık o zmn gözlerine.
Dönüp dolaşıp değmesinler gözlerime.
Belki de konuşuyordur gözlerin.
Ama ben gözce bilmiyorum ki.
Sessizce biliyorum.
Usulca biliyorum.
Masumca biliyorum.
...
Cemal Süreya
...
Iyisi mi,beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni gorebilesin
Fedakarliğimi anlıyorsun
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
...
Nazım Hikmet Ran
"Çürüyorsun," dedi; " parça parça dağılıyorsun. Sen nesin biliyor musun? Bir pislik torbası. Şimdi dön arkana da yeniden bak şu aynaya. Şu sana bakan şeyi görüyor musun? Son insan bu işte. Sen insansın, işte insanlık bu."