Aklımın içini örümcek ağları sardi; kafamin sandalyelerinde elbiseler, gömlekler, çoraplar birikmeye basladi; kurduğum hayaller, bir bekâr odasinin dağınıklığına boğuldu.
Düşüncemin duvarlarina resimler asmak istedigim halde bir türlü olmadi. Belirli noktalara biriken eşya, odanin çıplaklığını daha çok ortaya çikardi.
Duvarlara resimler asmalıyım..