Ayşe
@Keyfi_Kitap
Kitap sever ,dünyası kitaplar ve ailesi olan, evli,mutlu,çocuklu bir garip yolcu️...
Mottom: Okumak Özgürlüktür...
920 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir Varmış, Bir Yokmuş Karşımıza Masal Masal İsminde Bir Kitap Çıkmış
Bir masal ama içinde sakladıgı 5 ayrı masal daha ve ortaya masal masal içinde çıkmış. İbretlik hikayelerle dolu olan bir kitap...
Padişah ve vezirinin bir amaç uğruna çıktıkları yol hiç ummadıkları yolcuklukları çıkarıyor karşılarına. Açgözlülüğün, paylaşmamanın, sabırsız olmanın, kıskançlığın nerele yol açtığını gözler önüne seriyor...
Ben çok begendim ve okurken keyif aldım. Çocukların ve yetişkinlerin okuyabileceği türde bir kitap. Şimdiden keyifli okumalar...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
2. Dünya Savaşı esnasında Hiroşima'ya 1945 yılında atılan atom bombası ile kararan hayatlardan sadece bir tanesine şahit oluyoruz.
Hayat dolu Sadako'nun 2 yasında iken atılan atom bombası sonucunda maruz kaldığı radyasyonun etkisi 10 yıl sonra 1955 yılında ortaya çıkıyor ve lösemi teşhisinden 6 ay sonra hayata gözlerini yumuyor. Sadako 12 yasındadır henüz. Bu 12 yıllık hayatı ve ölümünden sonra yapılanları okumak hem hüzün vericiydi hem de bir amaç uğruna birlik olmalarını görmek takdire şayandı. Umarım dünya bir daha böyle bir acuya şahit olmaz...
Kendi Özyurdunda Garipsin...
Puan vermedi·592 syf.··
Beğendi
·2022 92. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 29 Ekim 2022 00:00
Sandy Tolan ve Nar Çiçekleri bana konu itibariyle ateşte(nar) açan çiçekleri hatırlattı keza okudukça gerçekten de hepsi ateşin içinde açan çiçekler oldugunu görüyoruz.
Savaşın ortasında hayatlarında taş,tüfek,silah,ölüm dısında başka şeyler bilmeyen mülteci kampında yaşayan çocuklardan bir tanesi olan işgal güçlerine taş atan küçük bir çocuktan başarılı bir müzisyene dönüşen ve kendi ülkesinde ki çocuklarında aynı imkana sahip olması için Filistin'de müzik okulu kurmasına varan bir hikayeye Remzi Ebu Rıdvan'ın hayatına ve müzikle çığır açmak,Filistin halkının bağımsızlılığı için çabalayısına şahit oluyoruz.
Sadece Remzi de değil anlatılan onun sayesinde Filistin halkının yaşadıklarına, İsrail'in yaptıgı vahşete tanık oluyoruz. Zordu okumak hele Remzi'nin çocuk yaşta gördüklerini okurken onun acılarına ortak olmak, hissetim içimde o acıyı.
Okudukça İsrail'in karanlık yüzünü bir kez daha görüyoruz. Filistin halkının çaresizliğini,küçücük çocukların kimsesizliğini yüreğimizde hissediyoruz.
Keyifli okuyun diyemeyeceğim keyif almayacaksınız çünkü. Hissetmeniz, biraz da olsa onların acılarını yüreğinizde duymanız dileğiyle...
Ve ben galiba yine çok ÖZLEDİM ve özledikçe tekrar SEVDİM...
Okudum, bekledim, nefes aldım, kelimeleri ve cümleleri sindirdim tekrar devam ettim. İlk kez okudum Oruç Aruoba'yı ve çok begendim.
Kitap iki kısımdan olusuyor. İlk kısım; Tavşan Besleyene Klavuz diyor ama aslında çok büyük bir gerçekliği ifade ediyor. Seviyorsan emek ver, çaba harca ve gerekiyorsa vazgeçmesini bil sevgiliyi serbest bırak diyor. İkinci kısımda özlemin dibine vuruyor. Her satır,her kelime, her cümle beni benden aldı.Özlemi sindirmek, hissetmek; özlemi sever mi insan ben sevdim. Okudukça da daha çok sevdim.
Felsefe sevenler, kelime oyunu oynamak,cümlelerde kaybolmak isteyenler bu kitap sizi bekliyor...
İnsanların çoğu iyidir,Scout,yeter ki sen onları bir gün gör.
Kitap, Harper Lee'nin 1960 yılında yazdıgı ve daha sonra 2015 yılında yazmış olduğu Tespih Ağacının Gölgesinde kitabı ise devamı niteliğinde olduğu için yazdığı tek kitap olarak kabul edilebilir bence.
Okuduğum en iyi ırkçılığı,düzeni eleştiren kitaplarım arasına girdi. Zaten gerek aldığı Pulitzer Edebiyat Ödülü gerek sinemaya aktarıldığında aldığı Oscar Ödülü kitabın ne kadar başarılı bir şekilde yazılmış olduğu konusunda kendini ispatlamış.
Kitaba gelecek olursam; Kitap iki kısımdan olusuyor. İlk kısımda küçük bir kızın ailesini,arkadaşlarını ve yaşadıgı kasabadaki kişiler onun gözünden bize tanıtılıyor. İkinci kısım ise asıl konunun başladığı bölüm oluyor. Scout'un avukat olan babası Atticus'un haksızlığa uğramış ve bir beyaz adam tarafından suçlanan bir zencinin savunmasını almasıyla çevresinde ki insanların nasıl acımasız bir şekilde ön yargılı oldugunu, ırkçılık yaptıklarını aktarıyor bize. Küçük bir çocuğun yaşadığı kafa karışıklığı, büyüklerin bize yapılırsa yanlıs sayılan, ama bizden olmayan birine yapılırsa kesin dogru kabul edilen yanlış düşünceleri gördükçe kendince sorgulamarını okuyoruz. Hikaye akıcı olduğu kadar aynı zamanda da hüzünlüydü...
İnsan, sadece insandır. İnsanın, insanlığın rengi olmaz diyebilsek ne güzel olur. İnsanlar, birbirini sırf insan olduğu için kabul etse; ne ırkçılık ne mezhep, ne din ne kültür çatısmaları ne de kavgalar olmaz. Umarım bir gün içimizde ki ön yargıyı kırmayı,yok etmeyi başabiliriz.
Keyifle,düşünerek okumak dileğiyle...