Müharibə izafi nemətləri udur, ierarxik cəmiyyətin ehtiyac duyduğu xüsusi mənəvi atmosferin qorunub saxlanmasına imkan verir. Göründüyü kimi, müharibə artıq sırf daxili işə çevrilmişdir. Keçmişdə əksər ölkələrin hakim dairələri ümumi maraqlar naminə hərbin dağıdıcı gücünü məhdudlaşdırmağa çalışsalar da, hərhalda müharibə aparırdılar və qələbə çalan tərəf məğlubdan bac-xərac alırdı. Bizim dövrdə isə hakim dairələr qətiyyən bir-birlərinə savaş açmırlar. Sadəcə, hər bir imtiyazlı qrup öz əleyhdarlarına qarşı döyüşür. Belə müharibənin məqsədi ölkə ərazisinin işğaldan azad etmək deyil, mövcud quruluşu qoruyub saxlamaqdır. Ona görə də "müharibə" məfhumunun özü müəyyən yanlışlıq yaradır.