Odessa
@KhaoS_
Şu anda okuduğu kitaplar
1965'te Winston Churchill öldü.
1919'da British Air Council'e başkanlık ederken her zamanki savaş sanatı derslerinden birini vermişti:
"Gaz kullanımı hakkında koparılan onca fırtınayı anlamakta zorlanıyorum. Ben medenileşmemiş kabilelere karşı zehirli gaz kullanılmasına tamamen taraftarım. Bunun iyi bir ahlaki etkisi olacak ve kalıcı bir korku yayacaktır.
1937'de, Palestine Royal Commission karşısında konuşurken ise her zamanki insanlık derslerinden birini vermişti:
"Ben ne Amerika'daki Kızılderililere ne de Avustralya'daki siyahlara kötü bir şey yapıldığını kabul ediyorum. Daha güçlü, daha üstün biri gelince kendine yer açar ve orada olan da bu."
Sayfa 34 - Naziler de Londra'yı bombaladığında muhtemelen aynısının tıpkısını düşünüyordu·Kitabı okuyor
Kitaplık raflarında erkek yazarların kitaplarının kadın yazarların kitaplarına çok yakın durmasından kaçınmak gerekiyordu.
Kitaplar ancak erkek yazarla kadın yazarın evlilik bağıyla birbirlerine bağlı olmaları durumunda -Robert ve Elizabeth Barrett Browning örneğinde olduğu gibi-yan yana gelebiliyorlardı.
İskoç James Watt 1736'da doğdu.
Dediklerine göre buhar makinesini o icat etmedi, ama her halükarda onu fazla bir beklentiye girmeden geliştirmeyi bilen o oldu ve mütevazı bir atölyede Sanayi Devrimi'nin enerji kaynağını ortaya çıkardı.
O andan itibaren, o makineden köylüleri işçiye dönüştüren başka makineler doğdu ve baş döndürücü bir hızda bugün yarın oldu, dün ise tarih öncesine gönderildi.
"Kutsal Su"
Kutsal Engizisyon zamanında, banyo yapan İspanyollara Müslümanlık günahı işlemiş gözüyle bakılırdı.
Suya hayranlık Muhammed zamanından geliyordu. Muhammed yaklaşık olarak 570 yılında çölde doğmuş ve suyun takipçilerinin dinini çölde, o susuzluk krallığında, kurmuştu.
O, Allah adını verdikleri Tanrı'nın söylemesini emrettiği şeyleri söylüyordu: kurtuluş yolunda, günde beş kez bedeni çene yere değene kadar bükerek ibadet etmek gerekiyordu ve her ibadet öncesinde suyla arınmak şarttı. "Temizlik imanın yarısıdır," diyordu
"Tanrı'yı kurşuna dizen adam"
1918'de Moskova'da, devrimci coşkunun tam ortasında, Anatoli Lunacharski Tanrı'yı yargılayan bir mahkemeye başkanlık etti. Bir İncil sanık sandalyesine oturtuldu.
Savcıya göre, Tanrı tarih boyunca insanlığa karşı sayısız suç işlemişti. Savunma avukatı Tanrı'nın suç ehliyeti olmadığını iddia etti: zira ileri derece bunaklıktan muzdaripti: ama mahkeme onu idama mahkûm etti.
1918'de bugün, şafak vakti, beş mitralyöz mermilerini gökyüzüne doğru boşalttı.