Dan Brown 'ın yine başarılı bir eseri ve 3. Tekil kişi anlatımında tutarlı bir anlatımın devamı. Kitap içerik kurgu ve anlatım olarak Dan Brown standartları çervesinde gayet güzel.
Yine büyük bir bilgi birikimi ve başarılı tasvirler söz konusu. Kitapta geçen mekan tasvirleriyle Roma'ya gittiğinizde muazzam bir tur atabilirsiniz. Böyle bir deneyim yaşayın derim.
Dan Brown kitaplarıyla ilgili tek sıkıntım Robert Landgon karakterinin kitaplardaki olaylar akışında kronolojik bir zaman çizelgesine oturtamamak. Yani Da Vinci Şiftesi'ni başlangıç kabul edecek olursak diğer kitaplarda geçen olaylarla birlikte kitapların zaman akışını kestirmek imkansız çünkü hiçbir kitap diğerlerine ilişkin herhangi bir ipucu vermiyor. Sanki her seferinde karakterin ilk macerasını okuyor gibiyiz. Öyle ki karakterin kaygıları, heycanları ve olayları değerlendirmesi sanki ilk defa garip bir olaylar zincirinin içine düşmüş hissiyatı yaratıyor. Bir önceki kitapta dünya yerinden oynamış, bir sonraki kitaba bakıyorsun sanki hiç böyle şeyler yaşanmamış gibi. Kutsal Kase gibi bir olayı çözmüş bir karakter Iluminati mevzusunu değerlendirirken. "Ya geçen sene de şöyle bir olay olduydu..." demez mi? Robert Langdon demiyor, her kitapta sanki kafa sıfırlanıyor bu da Dan Brown'a asla 8 den fazla puan veremeyeceğim anlamına geliyor.