Kemal Candaş
@Khemal
Dan Brown kesinlikle 3. tekil kişi anlatım tekniğinin en başarılı yazarlarından biri. Ancak sadece o kadarla yetinmekte keşke ısrarcı olmasa. Da Vinci Şifresi her ne kadar popüler kültüre meze olmuş bir kitap olsa da aslında dünya edebiyatı için değeri önemlidir. Tanrısal bakış açısı da dediğimiz 3. tekil kişi anlatım tekniğinin ustaca sergilendiği bir kitaptır. Kitabı okurken tasvirlerin canlılığı sizi alır götürür ve büyük bir bilgi birikimi üzerine yazılmış olmasıyla da bir hayli doyurucudur. Kitaba bana 3 puan kırdıran tek sıkıntısı çok muhteşem bir son gelecekmiş gibi okuyucuyu hazırlaması ancak bu muhteşem son yerine her polisiye yazarın kaçtığı çözümlemelerden birine kaçmış olmasıdır.
Reklam
Hayatımda okuduğum en vasat kitaplardan biriydi. Doğan Kitap bu çalışmayı Türkçe'ye çevirip yayınlamak konusunda neden mesai harcamış gerçekten anlamak mümkün değil. Kitabın anlatım dili fena değil ancak hikaye son derece sönük. Kaç sene önce okudum ve keyif almadım. Sonra bir daha okudum yine keyif almadım.
Tatsız tuzsuz, herhangi bir yaratıcılık sunmayan. Sıradan bir hikayeyi yine olabildiğince sıradan bir şekilde anlatan bir yazar. Bilmiyorum bir şeyler yazacak yeteneğim olsa yazacak heyecan verici bir konu bulup, yine en heyecan verici şekilde yazmak için çabalardım. Bu kitap "eh işte" denecek bir konu bulunup oldukça vasat bir şekilde yazılmış. Elinize geçerse okumakla zaman kaybetmeyin.
Kesinlikle Türk edebiyatının kilometre taşı olarak kabul edilmesi gereken bir kitaptır. Puslu Kıtalar Atlası öncesi ve sonrası olarak bir modern Türk edebiyatı devri belirlemek gerekli. Ne yazık ki İhsan Oktay Anar gibi yazarlarımız oldukça az ve yenileri çok çok zor yetişiyor.
Puslu Kıtalar atlası özellikle anlatım diliyle çok büyüleyici. Okurken hikayenin içerisinde kayboluyorsunuz. Öyle ki ben zaman ve mekan olgusunu resmen yitirdim okuduğum sırada. Anlatım tekniğine gelecek olursak kitabın başarılı olduğu kısımlardan bir diğeri de yaratıcı cümle akışları ve paragraf geçişleri. Kitap asla sıkıcı olmuyor çünkü bir sonraki cümlenin yaratıcı yapısı sizi okurken sürekli eğlendiriyor. Bu işte gerçek sanatçılıktır. İhsan Oktay Anar baş tacı bir yazar olarak Türk edebiyatının efsaneleri arasında yer almalı ve kitapları gelecek kuşaklara sıklıkla okutulmalıdır.
İhsan Oktay Anar okuyarak büyüyen bir nesil çok daha büyük yazarlar çıkartacaktır.
Grange modern Fransız edebiyatçıları arasında en popüler olanlardan biri ancak bence fazla abartılmış bir yazar. Tüm kitaplarını okudum ve Kurtlar İmparatorluğu dışındakilere 6'dan fazla not veremedim. Kurtlar İmparatorluğu'nu özel yapan şey paralel kurguyu çok doğru bir şekilde kullanmış olması.
İçerik Türkler, Türkiye ve Türkiye iç siyaseti gibi unsurlar barındırıyor. Ancak hikayeye bağlı kalmadan bir yorum yapacaksak kitap çok başarılı bir paralel kurgu tekniği sergilemiş. Hikayeyi aksatmadan güzel bir çizgide ilerliyor ancak anlatım dili olarak başarılı mı dersiniz? Başarılı olsa 10 üzerinden 10 verilebilirdi ancak anlatım dili biraz yavan olduğu için 7'den fazla puan vermeye elim gitmiyor.
Grange sürekli düşüşte olan bir yazar. Kurtlar İmparatorluğu'nun ardından bir noktaya yükselemedi ve tıkandı. Ayrıca kitaplarının sinema uyarlamaları tek kelimeyle berbat. Bir yazar olarak eserinin bu kadar deforme edilmesine izin vermiş olması da ne kadar vizyonsuz bir sanatçı olduğunu gösteriyor zaten.
Belki de daha iyi bir kitap yoktur dedirten bir deneyimdir Simyacı. Coelho'nun tam olarak yeteneklerini sergilediği bir başyapıttır. Anlattığı hikaye, aslında defalarca anlatılmış ancak hiçbir zaman bu kadar güzel anlatılmamış bir kıssadan hisse. Coelho açıkçası yazım tekniği olarak çok zengin bir yazar değil. Yani sayfayı çevirdiğinizde hikayede şaşırtıcı bir gelişme yoksa şaşırmıyorsunuz. Farklı anlatım dillerine ya da farklı bakış açılarına girip çıkmıyor. Tek bir cepheden olabildiğince etkileyici bir yazım dili var. Kitabın yazım dili çok kuvvetli ancak yazım tekniği sıradan. Hikaye son derece doyurucu ve son sayfayı çevirdiğinizde size bir şeyler bırakıyor. Gerçek bir klasik.
Reklam