Hasan Hüseyin Ay
@Kifircik
“Bilmek arzusundan bir türlü kurtulamıyorum.”
Sokrates’in ÖlmesiFelsefe
Mart-Nisan ayından beri Sokrates üzerine okumalar yapıyorum. Savunmasını ise ikinci okuyuşum. Her şey bir yana bir insanın ölüm karşısındaki çırpınışını görüyorum ben bu eserde. Evet ölüm karşısında soğukkanlı ve dirençli, onurunu ve felsefesini asla terketmiyor. Ama o bir insan. Ölümden korkuyor ve fidye olarak elinde olanı ne ve dostlarından aldığı bir kaç kuruşu teklif ediyor mahkemeye ancak kabul edilmiyor. Bilmem neler düşündünüz ama ber çok üzüldüm. Beni çok üzüyor. Ölüm için onu iyi olarak görmeye çabalıyor. Bu ve bundan sonraki geceler bunu düşüneceğim hep.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Düşünce tarihinde çok önemli bir yeri olan Socrates’i incelemeye almak pek kayda değer bir şey değildir. Çünkü onu herkes tanır ve bilir. Ama bu kitapta kayda değer olan Socrates’i günümüz şairlerinden, usta kalemlerden, kelimeleri insanı delip geçen birisini aynı okumaya tabii tutmak çok ilginç bir şeydir. Hem tarihi karakterin hem günümüz insanının belli konularda bize neler söyleyebileceğini çok açık bir dille aktarmış yazar. Felsefe ve Şiir irtibatınada değinerek hakikatin farklı ifade biçimleri olduğunu anlayabiliyoruz bu iki alanın. Felsefe-Edebiyat ilişkisinin ele alındığı bir kitap ayrıca demokrasi üzerine düşünürlerin görüşlerinide barındırıyor içinde. Velhasıl kelam geçmişi ve bugünü merak eden tikel-tümel ilişkisinin disiplinlerce nasıl ele alındığını görmek isteyen. Socrates’i ve İsmet Özel’i merak edenlerce okunabilecek çok değerli bir eser. Kütüphanede dolaşırken denk geldim bu kitaba. Pek popülaritesi yok ama güzel bir kitap.
Şiiri şiirle yıkarlar
Vakit ilerlerken karanlığa doğru
Şairlere özendim, kelimeleri heba ettim
Umudun zerresini kalbimde barındıramadım
Yokluktan bahsederken hep aciz varlığımla
Ben kendimi, kendime getiremedim.
Anayurt OteliEdebiyat
Aslında kitabı okumadım, dinledim. Çok ayrı bir deneyimdi benim için. Anladım ki iyi bir dinleyiciyim. Kitap içimde tuhaf bir his bıraktı. Şöyle diyor du kitabın kahramanı; “Dayanılacak gibi değil bu kadar özgürlük, ne ölüyüm ne sağ.” Yalnızlık, kimseye temas edememek ve kendini aramak, seçenekler arasından birisini seçip sonuna kadar gidememek. Arada kalmış bir kişilik. İnsanlar, olaylar hakkında yorumlar yapıp durmuştu kitap boyunca acaba onun içinde yorumlar yapabilir miyiz Zebercet Efendi için? Ama o; “hiç bir gerçekliği yok bu yorumların tek bir gerçek var; ölüm.” diyerek kendini hiç bir yoruma yer bırakmayacak kesin bir şekilde yorumladı.
Rüya gibi bir kitap. Ancak tamamen de rüya denmez gerçeklik serpilmiş içine ama yine de sanki ateşli anda görünen rüyalar gibi. Ne gerçeği ayırt edebiliyorsunuz ne de hayali. Tam o hissi de yaşatıyor. Bir ara ateşlenip ateşlenmediğimi kontrol ettim. Hem öyle güzel ki içinde insana düşündürecek noktalar var. Gerçekliğe, topluma ve insanlığa eleştirileri ve tanımlamaları var. Dili öyle sade ve güzel ki hem çok anlamlı hem de çok sade. Bir iki üç dört defa tekrarlıyor ve keyif alıyor insan bi cümleden. Keyif alarak, beni içine hapsederek okudum diyemem ama bir günde bitirilebilecek bir eser. Okunmaya kesinlikle değer. Benim bu esere yapacağım hiç bir tanımlama yazarın yaptıklarının yanından bile geçemez. Dili, gün batımlarındaki renkler kadar güzel.
