KİTABÎ

KİTABÎ
@Kitabiii
Kitaplar evimdir benim.
“Şimdi?” “Şimdi kelimelerimin boynu bükük, kifayetsiz kalıyor her şey. Sükûtumsa kanatlanıyor. Çünkü gözler bir mana, eller bir mana; bakış, davranış bir mana veriyor ruhuma. O andan itibaren ben ‘ben’ olmaktan çıkıp, aynadaki suretine bakan ‘ben’in karşısına geçip ne istediğimi, istidadımı, kabiliyetimi görebiliyorum.
Sayfa 318·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Düşünün, gökyüzünü temaşa edip, kâinatın o eşsiz derinliklerine dalarak bu insan kalabalığından sıyrılmak, bütün tasavvurların üzerinde değil midir? Ayrıca yaşamı ilginç kılan bir gaye bu…
Sayfa 317·Kitabı okudu
1000Kitap
Şimdi güneş her doğduğunda hatırlar, şükürle yâd ederim o günleri.
Sayfa 316·Kitabı okudu
1000Kitap
Şayet güne sıkıcı uyanmışsam; geceden kalma hüzün tortusu varsa üzerimde, bu dağın yamacına çöken sis benim üzerime de çöker. Ve huzursuzluğum katlanır. Sanki dünyanın bütün elemleri dağın yamaçlarından kasabaya yayılmış gibi gelir. O vakit insanın ne kadar aciz varlık olduğunu düşünürüm.
Sayfa 315·Kitabı okudu
Felsefe-Düşünce
Ancak başka bir zaviyeden ve hele ki bulundukları zamandan bakıldığında çok şey istiyorlardı. Çünkü yenilikle yenilgi, fikirle taassup, icatlar korumacılık, sevgiyle nümayiş, zanaatla uğraş içi içe geçmiş, hangisinin hangisi olduğunu ilk anda fark etmenin ve ayırmanın kolay olmadığı zamanlardan geçiyorlardı.
Sayfa 310·Kitabı okudu
1000Kitap
Reklam