Adam'ın sesini işittiğimde gözlerim yaşlarla
dolmuştu bile: "Unut, Zeze, bir işe yaramaz. Yavaş yavaş unutacaksın,
unutacaksın, yeniden düşününce de her şey öylesine uzaklarda olacak ki artık hiç
acı çekmeyeceksin."
İstanbullu gelinin final sahnesini izledim az önce.Son sahnede Esma sultan ölmüş olduğu halda 7 yıl sonrası için 1 mektup bırakmıştı.Şöyle diyordu:
"Yaş almakdan değilde, YAŞAYAMAMAKDAN korkmalı insan"
Ne kadar da doğru bil cümle.Belki 4 yıl önce final oldu ama Esma sultan ve bütün oyuncular hep kalplerde yaşayacak.Bana ve izliyen herkese çok şey kattığını düşünüyorum.