Adam'ın sesini işittiğimde gözlerim yaşlarla
dolmuştu bile: "Unut, Zeze, bir işe yaramaz. Yavaş yavaş unutacaksın,
unutacaksın, yeniden düşününce de her şey öylesine uzaklarda olacak ki artık hiç
acı çekmeyeceksin."
Bana hiçbir zaman kötülük yapmayacak, hırpalanmama da göz yummayacak
birinin yanında olduğum için rahattım. Ruhumun yalnızlığını keşfeden ilk
öğretmen o olmuştu. Gözleri hüzünden ve kayıtsızlıktan başka şey yansıtmayan
anlaşılmamış çocuğun üzüntüsünü ilk keşfedendi. On bir yaşımın mücadelesinin
her şeyini biliyordu.
Bir ilişkinin can damarıdır ilgi.İki insan ilgiyi birbirinin üzerinde eksit ettiği takdirde, ilgi her şeyi bitirebilicek güce sahiptir.Yani bir aşkın oksijeni gibi birşeydir.
İlgiye ihtiyacı olana gereken ilgi o söylemeden gösterilmeli.
*İlgisiz ilişki, susuz kalan çiçeğe benzer.
İki gün sonra solar, gider:)*
Şöyle özetleyeyim; ben hep yarım bırakıldım.Ama dert değil; çünkü alıştım.
*Alıştım kelimesinin altında yatan enkazları yalnızca yaşadığı onca acıyı sadece kuru bir"Alıştım"a sığdıranlar görebilir*