Freud insanları hastalıklarının temeline götürmek istiyor, bense onları bu temelden uzaklaştırmak. Bence insana başka, zararsız bir takıntı vermek daha iyidir. Ben insana gerçeğin yardımcı olacağına inanmıyorum. Tam tersine ona bir yanılsama vermek gerekiyor, kendi kendini yememesi için dört elle sarılabileceği bir yanılsama.
Babalarımız dedelerimizden, biz de babalarımızdan ne gördükse onu yapıyor, tıpkı onlar gibi yaşıyorduk. Bundan memnunduk. Zaten yeryüzünde başka bir şeyin de olabileceğini bilmiyorduk ki memnun olmayalım.
Şu dünyayı adamakıllı görmeden, dünyanın ne olduğunu adamakıllı anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki? Yaşadığımızın farkına varmayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?
İsteklerime varabilmek için dış dünya ile bağlarımızı azaltmak lâzım geldiğini seziyorum.Vücudumdaki her yıkılış, kafamda yeni bir parlaklığa yol açıyor.