Zweig her kitabında olduğu gibi bu kitabında da harika bir iş çıkarmış. Şahsen ben kendi fikrim olarak şunu söyleyebilirim ki :
“Zweig ciddi anlamda insanlara sunulmuş sayılı lütuf insanlardan biri.”
İnsanı betimlemesi,psikolojisini bizlere aktarış biçimi, bu kadar duru ve derine inebilmesi muazzam bir kalem gücü bence.
Okurken sanki karşılıklı terapiden ziyade sohbet ediliyormuş ambiyansı oluşturması kendisinin ölümsüzlüğünün somut bir örneği olabilir diye düşünüyorum.
Kitabın konusunu zaten biliyorsunuz.
Kesinlikle hiç vakit kaybetmeden hemen okumanızı öneririm.
Zweig’inde dediği gibi: “ Benden bir şey onlarda yaşamaya devam edecekti,onlara bir şey vermiştim.”