Yasemin Yalçın
@Kitap_kumu
“Bir halkı susturmak için önce dilini alırsın. Sonra kültürünü... En son hafızasını.”
Karketya, sadece bir fantastik kurgu değil; köklerinden koparılmak istenen bir halkın direniş hikayesi. Mezopotamya mitolojisiyle harmanlanan bu evrende; tanrılar , kehanetler , iblisler , iskelet adamlar ve kadim tılsımların gölgesinde bir uygarlığın yok oluşla yeniden doğuş arasında salınışına tanık oluyoruz.
Kral Neresama ve oğulları, Bremaslıların asimilasyonuna karşı sadece topraklarını değil, kimliklerini de savunuyor. Casuslar , halk oylamaları , gizli görevler , mezarlardan uyanan iblisler derken kitap sizi içine çekiyor.
Başta karakter isimleri karmaşık gelse de o dünyanın diline alıştığınızda sayfalar su gibi akıyor
Savaş , ihanet , kardeşlik ve inanç la yoğrulmuş bu hikâye, özellikle mitolojiye ve detaylı kurguya ilgi duyanlar için muazzam bir başlangıç
Kitap bitti ama zihnim hâlâ Karketya bozkırlarında...
Reklam
"Ben kimim? Nereye gidiyorum?"
Adını bile hatırlamayan bir yolcunun sırtında bir at, elinde bir kılıç, kalbinde ise cevapsız sorularla dolu bir boşluk…
İşte Luthien'in hikayesi tam da burada başlıyor!
Karanlık bir orman,
Parlayan gizemli bir taş,
Yabancı yaratıklar,
Hafızasını kaybetmiş bir kadın ve
Sadık bir yol arkadaşı: Kabus.
Kitabı okurken bir haritanın içinde kaybolmuş gibi hissettim! Her sayfa yeni bir durak, her karakter başka bir sır gibiydi.
Luthien’in geçmişi gibi biz de olaylara yabancı başlıyoruz ama rüyalar, karşılaşılan kişiler ve sembollerle parça parça anlam buluyoruz.
Ve en güzeli de ne biliyor musunuz?
Bu sadece bir başlangıç!
Seri ilerledikçe hem Luthien'in hem de Srinya'nın karanlıkları aydınlanıyor.
Ejderhalar, gargoyle kuşları, gölgeler, büyüler...
Beni bu kadar içine çeken nadir fantastik kitaplardan biri oldu.
Hayal gücünüzü ateşleyecek,
Merak duygunuzu son sayfaya kadar canlı tutacak bir kitap arıyorsanız…
Yolculuk sizi bekliyor!
Okuyun, çünkü bazı yolculuklar sadece haritalarda değil, satırlarda başlar…
3000 yılında rüya görmek yasaktı.
Düşünsenize… Uyuyorsunuz ama rüya görmeniz bile suç sayılıyor.
Çünkü rüya, hayal demek… umut demek… özgürlük demek.
Ve karanlık, en çok bundan korkuyor.
Dünya artık bizim bildiğimiz dünya değil.
Herkes yeteneklerine göre ayrılmış, gezegenin başında Marvinos gezegeninin baskıcı sistemi var.
İyilikle karanlığın savaşı bitmemiş.
Bir zamanlar dünyaya gelen Severanos halkı, insanlarla bağ kurmuş.
Bu bağdan doğan “melezler” şimdi tehlikede çünkü onların kanı özel
Ve bazı insanlar hâlâ direniyor…
Lara mesela. Rüya görebiliyor.
Üstelik rüyalarında hiç tanımadığı biriyle konuşuyor: Cenk.
Başta sıradan bir rüya sanıyor ama zamanla anlıyor ki bu bir telepati.
Ve belki de her şeyin başlangıcı.
Cassandra’nın ihanetiyle dünya karanlığa gömülmüşken, Lara ve Cenk’in yolları kesişiyor.
Bir avuç insanla birlikte, yeniden umut olmaya çalışıyorlar.
Fantastik bir evren, sade bir anlatım…
“Dünya’nın Son Işığı” hem karakterleriyle hem evren kurgusuyla sürükleyici bir başlangıç kitabı olmuş.
Serinin devamını merak etmemek elde değil.
Peki sizce karanlığa karşı savaş kazanılabilir mi,
yoksa umut sonsuza kadar yasaklanacak mı?
