Karıncaya sormuşlar:
-Ne yapıyorsun öyle harıl harıl?
-Dağı kazıyorum.
-Dağı kazıp ne yapacaksın?
-Bir tünel açacağım ve dağın arkasında bulunan Kabe-i Muazzama'ya varacağım.
-Ama bu muazzam tüneli açmaya senin ömrün yetmez ki...
Karınca cevap vermiş:
-Olsun... Hiç değilse onun yolunda ölürüm ya!
İnsanlar ömür denen şeyi ne de uzun sanıyorlar. Hiç bitmeyecekmiş gibi yaşıyorlar, hiç ölmeyeceklermiş gibi dolaşıyorlar. Oysa etraflarında o kadar ölüm var ki! O kadar çok ölen var ki etraflarında. Yine de ibret almıyorlar. Ölüm denen mecburiyetin bir gün onlara da geleceğini hiç getirmiyorlar akıllarına. Sanki ölenler hep diğerleri olacakmış zannediyorlar. İnsan ne kadar nisyana meyilli, unutmaya ne kadar da alışık!