Sevmedim.
Yorumlarını görünce inanılmaz bir yaratıcılık ve hayal gücünden bahsediliyordu ama bana o kadar da ekstrem gelmedi. Her hikayede vermeye çalıştığı bir mesaj var gibiydi ama sanki veremedi ya da ben anlamadım. Bazı hikayeleri güzeldi ama o kadar. Güzeldi sadece. Yorumlarını gördüğümde baya bir hevesle aldım ama ben umduğumu bulamadım. Hatta sonlara doğru bitsin diye yola baktım. Hikayeden hikayeye ve hatta hikaye içinde hikaye anlatma meselesi yorucu ama ilgi çekiciydi. Onun dışında pek benim zevkime uymadı.
Düşünmekten, anlamlandırmaktan ve altını çizmekten kitabı bitirememekle birlikte bana kazandırdığı değişik bakış açısı için mutluyum. Farklı bakış açılarina ışık olan, beynimde yeni kapılar aralayan çalışmalara bayılıyorum. Son 40💪
Selam verdim. Ama selamim bile onu utandırdı gibi geldi bana ve birden kendini yok etti sanki. Çok tuhaftı Celie! Canlı bir kadına merhaba derken, bir anda taş kesildi sanki. Sadece bir şekilden ibaretti.
Time dergisinin 1991 tarihli bir kapağının öyküsü kötülüğün doğasını keşfe çıkıyordu.
Yapılan gözlem şu şekildeydi: Kötülük sinsi ve tuhaf bir şeydir... Kötülüğü bilimsel ya da sistematik yollardan bilemeyiz. Acımasız ve anlaşılması güç bir şeydir............ Ortaya koyduğu eserlerden tanıyabiliriz onu. Örneğin; Hitler bir vejetaryendi.
....