O kadar genç, o kadar tecrübesiz, o kadar iyimserdim ki tarihin, gönlümüze göre akacağına inanıyordum. Elbette olmadı elbette duvara tosladım. Çünkü tarihin vicdanı yoktu. Çünkü tarih insanları düşünmezdi. Ne insanları ne aşklarını ne de hayatlarını. Biz ona yön vermeye çabalasak da, o kendi kafasına göre akmayı sürdürürdü. Ülkeler parçalanmış, milletler yok olmuş, şehirler yağmalanmış, insanlar katledilmiş hiç umrunda olmazdı!