İnsan hayatta geçici bir yolcudur. Kendi varlığına en çok inandığı, dostlarının hatıralarında ve gönüllerinde en çok iz
bıraktığını sandığı yerde bile kalpten silinir ve izleri kaybolur. Hemde ne çabuk!
Dünya da her iș șöyle olsun, böyle olsun demekle bitmiyor . Atmaca burun ile yatsı burun arasında ne kadar fark varsa , duygu ve davranıșlarda da o kadar vardır.
Gerçi dünyadaki bütün ișler değersiz bașkaları istiyor diye kendi tutkusunu, kendi gereksimini dikkate almadan , para , onur ve bașka șeyler uğruna kendini yiyip bitiren insan her zaman budalanın biridir .