Evet , olup bitenden biz sorumlu olabiliriz ama genellikle başkaları ve düşmanca güçler bizi hata yapmaya zorlamıştır. Bu tepki insan denilen hayvanın içine derinlemesine kazınmıştır. Eski zamanlarda da suçlananlar tanrılar ya da kötü ruhlardı.
Başkalarının verdiği imkanla ışık saçan biri olma, başkalarının yardımıyla elde edilecek sükunete ihtiyaç duyma. Özetle bir adamın kendi başına dik durması gerekir , dik tutulması değil
Sübhan-allah men-ü tü ey dürri hoşab,
Peyveste muhalifim ender her bab
Men bahtı tü em ki hiç habem nebürd
Tü bahti meni ki derneyai ez hab.
Ey parlak inci , seninle daima ve her suretle muhalefetimiz var:
Ben senin talihinim, hiç uyumuyorum.
Sen benim bahtımsın, hiç uyanmıyorsun