İnsanın tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşamadığı zaman bir şeye inanması çok zordur. İşte tam da o dönemde Drogo insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti. Birisi acı çektiğinde acısı sadece kendisine ait oluyor. Hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu. Bir insan acı çektiğinde duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumu oluşturduğunu fark etti.