Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. İnsan yerine bir yığın kuklalar yaratıyoruz.
İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz. İşin içine bir kere acıma girerse, ondan bir daha kurtulamamaktan korkuyoruz.
"Fakat, ne bileyim işte... beklenmedik bir zamanda. Beklenmedik hiç bir şey olmaz. Hiç bir zaman beklenmedik bir olayla karşılaşmaz insan. Olaylara raslamamak için sen yolunu değiştirdin. Karşı kaldırıma geçtin."
