Çöpleri karıştıran selim... Çöpten çıkan hikayelerle bütünleşmiş onlarla ağlayıp onların mutluluğuna ortak olan selim... Ne acı bir hayat... İnsanın içi ile dışının iki farklı kişi olması ve tek bedende bu iki kişiyi yaşatma çabası ... Öylesine zor ki... Acıdım selime... 50 yaşında her gün" tüh bu gün de ölmemişim" diyerek güne uyanan selime...
Çocukluğunda ŞANS- TALİH- KADER - KISMET diye gezen kazı kazan satıcısı besim ustaya yandı yüreğim başka bir hikayede... Sanki böyle diye diye kendi şansını kaderini talihini sata sata bitirmiş de kendisinin payına da bu kadarı düşmüş gibi... Hayat boyu Kimse dinlememiş onu... Oysaki biride dinleseymiş beki de suçsuz olduğu anlaşılacakmış ama olmamış... Yıllarca bir iftiranın gölgesinde hayat sürmüş... Evet yıllar sonra almış öcünü kendince ama neyleyim ki artık alınan öcü, hıncı, bilmem neyi... Yılları gitmiş geri gelmemecesine...
Hele ki Cevriye teyze... Ahh be Cevriye teyzem adını değiştirince kaderinin değişeceğine inanan güzel yürekli kadın... Hayatın, inat eder gibi kendisine hiç gülmediğini görünce çareyi adını değiştirmekte aramış kendince... Cefa çeken demekmiş ya cevriyenin anlamı demek ki o kadar cefayı adından dolayı çekmiş, o öyle sanıyor kendini. Hiç bir şeyden yüzü gülmeyince bari yüzümü güldürecek isimler bulayım demiş. Hatta o kadar ki sonu gül ile biten isimler aramış kendine. Üzücü Bi hikayeydi yüreğim ezildi okurken. Hatta sordum kendime... Kendine isim koyacak olsaydın ne koyardın diye... İnsanın kendine isim koyması da öyle kolay değilmiş onu anladım.
Gelelim kitaba adını veren Kalk Yerine Yat hikayesine... Bu hikayede 12 kedili evde ruhum daraldı. Yaşça büyük Neriman teyzenin o genç oğlana sanki kocasıymış gibi davrandığı yerlerde kaçasım geldi oradan... O genç adam da kaçmak istedi ama hayat