Göçebe cümleler
@Kitaptankitaba
Artık haklı çıkmak istemiyorum; YORGUNUM... 2+2 kaç ederse etsin... Ben sayfalara sığınıyorum...
10/10
2024 13. kitabı
Kitabın son sayfasını okuyup kapatınca kapağını anladım ki hayallerimiz kucağımıza altın tepsilerde sunulmuyor çoğu zaman... Somalili fakir bir ailenin kızı olan Warıs için de aynen böyle olmuş. Hayallerine ulaşana kadar çok savaşa girmiş ve kanlar içerisinde kalsa dahi galip olmayı başarabilmiş bir KADIN... insanlığın bu kadınlarla ne derdi var bilmiyorum. Bir çok toplumda farklı yollarla eziliyor eksik görülüyor kadınlar. Hele ki bu Afrika toplumu ise. Kadınların sünnet edilmesi diye bir gelenek olabilir mi? Anestezi olmadan ele geçen herhangi kesici bir aletle diri diri kesilmek. Akıl kârı değil... Warıs küçük yaşta önce bu zulme, ardından da yine küçük yaşta dedesi yaşında birine satılma zulmüne maruz kalıyor. Fakat ne kadar afrika çöllerinde yalınayak dolaşan biri olsa da kendisini hiç bir zaman oraya ait görmüyor. Hayalleri ile gerçek dünyası çakışınca hayallerini tercih eden o cesur kadını okuyoruz her bir sayfada. Azim ve irade ile nasıl da yol alınıyor gözler önüne seriyor...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2024 12. kitabı
Söyleme bilmesinler... Bilmedi de kimse oyunun sonuna gelene kadar Bi çok kimse Bi çok şeyi bilmedi... Kitap üç kardeşin hayat öyküsü aslında... Hayatlarına dahil olan üç kadını da ekledik mi çoğalıyor yaşanmışlıklar... Birde anne ve babaları var bu üç kardeşin...
Herkes haklı kitapta. Kime sorsan kimi dinlesen ona hak veriyorsun. Bir mikrofon var ortada ve sırayla alıyor eline herkes ve başlıyor anlatmaya. Hani 6 rakamına diğer taraftan bakınca 9 oluyor ya... 9 diyende haklı 6 diyen de... Kitapta Bi karaktere tam kızıyorsun sonra mikrofonu o alıyor eline Bi başlıyor anlatmaya vay be diyorsun omzuna yaslayıp sen haklıymışsın kardeşim diyerek kalkıyorsun oradan. Öyle işte olaya nereden baktığın değiştiriveriyor herşeyi. Ama anladım ki bişey değişmiyor... İnsanın hayatında ailesinden aldığı yaralar kabuk da bağlasa azıcık ellesen kanayıveriyor. Bu kitapta tüm karakterler aileden yaralı idi... Bende dönüp bakıyorum hayatıma ailemden çok yara aldım. En çok da babamdan... Oturup konuşsam babamla acaba ona da hak vererek kalkar mıyım oradan bilmiyorum. Ama bu kitapta herkese hak verdim ben. Yaşadıkları şeyler onları böyle yaptı. Olabilecek en iyi halleri buydu onların. Şu hayatta kimseyi uzaktan yargılamayacaksın. Uzaktan görünen ile aslolan çok başkadır hep. Uzaktan çiçek bahçesi görünen içine girince cılk yara oluveriyor...
Annemi kaybettim bir hafta önce. Tüm yaşanmışlıklarını toplayıp gitti bu dünyadan. Bu kitapta herkesin sırları vardı birbirinden sakladığı. Acaba anneminde sırları varmıydı ki?
10/10
2024 10. kitabı
Şimdi bir kitap düşünün hayatı baştan sona sana özetleyen, aslında üzücü olaylara çok üzülüp de kendini yıpratmaman, aynı zamanda sevindirici şeylere de aşırı sevinip kendini kaybetmemen gerektiğini bambaşka insanların kader motifi üzerinden anlatan bir kitap... Bu saatten sonra bana sorsalar tek bir kitap tavsiye edecek olsan hangi kitabı tavsiye ederdin diye... Açık ara farkla bu kitap olurdu. Beni zaafı olarak gören bir adam var hayatımda onunla beraber okuduk biz bu kitabı... Beraber işaretler koyduk sayfalar arasında, sonra oturup Bi güzel hayatı konuştuk onunla ...
Şimdi gelelim kitaba... Kitap bana büyük bir teslimiyet kazandırdı hayata dair... Dedi ki "Hayatta ne gelirse gelsin başına dur hele acele etme devamını bekle... Hayat gebe belki çok daha güzellik barındıran şeylere..." bunu hayatıma ne oranda geçirebilirim bilmiyorum ama kitabın üzerimdeki etkisi daha çok taze olduğu için şimdilik Bi sukunet hali var üzerimde. Tam teslim olamadım hayata ama olma çabam var içimde görüyorum. Bu kitap bana çok şeyleri sorgulattı. Mesela kader motifi kendini devam ettirmek ister mevzusu... Bazen hayatımızda öyle noktaya geliriz ki aslında bizi çok mutlu edeceğine inandığımız şeyler gelir başımıza ama korkarız o kararları almaya ... Bildiğimiz yolda düşe kalka yürümeyi bilmediğimiz yolda konforla yürümeye tercih ederiz. Ne garip dimi... Çünkü Yazarın da dediği gibi alıştığımız sahada savaşmak her zaman daha kolaydır.
Anılarımızı sorgulatıyor yazar bazen de, bilinçdışının aslında kaderimizi yazan bir yazar olduğunu anlıyoruz. Dönüyorum çocukluğuma, daha genç yaşlarıma... Yaşadığım herşey şimdiki beni oluşturdu diyorum. Acaba neler yaşadım da bu kadar güvenmez oldum kimselere... Beni herşeyden çok sevdiğini söyleyen, benle nefes aldığını belirten bir adam girdi hayatıma ama
Biri tarafından çok sevilmek yüceltir bizi, kişiliğimizi etkiler, adeta karakterimizi değiştirir. Bambaşka biri oluruz o aşk, o sevgi sayesinde. Hiç sevilmeden bu dünyadan göç edenler için ise ne büyük kayıp!
Sayfa 106
