Kitaptar Picasso
@Kitaptarpicasso
488 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
“ Haydi söyle, ruhun neyin özlemini çekmekte? "
Ruhum uzun zamandır acılar içinde kıvranıyor. Çektiği acıyı, özlemi bulabilmiş anlayabilmiş değilim. Dürüst olmak gerekirse ruhuma çok yabancı kalmışım. İnsan hiç kendine yabancı düşer mi? Ben düşmüşüm. Onu uzun süre önemsemeyip, değer vermezseniz o kendini bir gün büyük sarsıntılar ile hissettiriyor. Ve sen neye uğradığını şaşırıyorsun. Ya ne alaka kitapla bu konu şimdi diyen olabilir. Ama eğer birgün yolunuz bu kitaba düşerse ne demek istediğimi anlayacaksınız ve kendinizi ruhunuzun peşine düşmüş bulacaksınız. Onun en çok özlemini çektiği şeyi aramaya adayacaksınız ömrünüzü. Gelelim Dante'ye.
İlahi Komedya üç bölümden oluşuyor; Cehennem, Araf ve Cennet. Dante öteki dünyaya yaptığı düşsel geziyi anlattığı bu eserinde genç yaşında kaybettiği biricik aşkı Beatrice’sini ararken,ilahi düzenin sırlarını çözmeye çalışır. ( Dante bile ruhunun özlem çektiği şeyin/ kişinin peşine düşmüş )
Dante'nin Cehenneme yolculuğu; hayal gücünün sınırlarını zorlayan etkileyici bir tasvir. günahkârlıklarıyla nam salmış olan pek çok tarihi kişiliğin ve sıradan insanların çektikleri azap çok gerçekçi
bir dille betimleniyor. Latin şairi Vergilius’un rehberliğinde bu düşsel yolculuğu devam eder.
...
Birinci Kanto
"Acı bana" diye bağırdım o an,
"kim olursan ol,
İster gölge, ister gerçek insan!"
"Yabancı bir dünyanın ortasında çırılçıplak hissediyordum kendimi."
Böyle bir alıntı üzerine konuşmak istemiyorum biraz. Tamda böyle hissediyorum yabancı bir dünyada çırılçıplak, böyle hissetmemek için çabalıyorum. Ama ben çabaladıkça dünya daha da yabancılaşıyor gibi bana. Uzaklaşıyor, soğuyor. Uzaklaşıyorum bu dünyadan, soğuyorum her geçen gün. Yaşamak için çırpınıyorum. Yaşadığım ev, olduğum şehir, bulunduğum dünya bana dar geliyor. Yetişmek için çabalıyorum, yetişemiyorum. Tutunacak dal arıyorum, tutundum sanıyorum. Tutunduğumu sandığım dal kırılıveriyor. Artık tutunmadan yaşamaya çalışıyorum. Belki bu yazılanları okuyan çok az, eğer bir okuyan varsa; içimdeki bu darlığa bir su serpi versin.
Belki de benim de ihtiyacım olan şey bir zaman makinesi. Farklı zamanlara, farklı dünyalara geçmeliyim. Fiilen zor hatta imkansız...
Hepimiz hayal etmez miyiz bir zaman makinemiz olduğunu? Onunla daha güzel yarınlara yolculuk etmeyi ya da özlediğimiz geçmişimize dönmeyi? Zaman yolcumuz bunu denedi. Ama bulduğu gelecek onu hayal kırıklığına uğrattı. Belki de bu yüzden geri dönmedi. Belki de hala dönmenin bir yolunu arıyor. Siz söyleyin geri dönecek mi?
İlkinde de nasıl geri döndüğünü pek anlayamadım zatem.
"Dünyada mıyım, cennette mi, cehennemde mi?
Uykuda mıyım, uyanık mı?
Aklım başında mı, başka yerde mi?"
Öyle bomboş yaşıyorum işte. Keşke benim hayatımda bu kitap gibi olsa ve birisi çıkıp desene ki. Tüm bu yaşadıklarımız bir yanlış anlaşılma aslında böyle hiç olmadı diyip rüyadan uyandırsa beni. Ama hayat gerçek, ben gerçeğim, yaşadıklarım gerçek. Ah ne acı bir hayat bu benimkisi.
"Acımın izin verdiği kadar konuşacağım.."
Acım konuşmama, sormama izin bile vermiyor. Sorduğum sorulara manasız tepkiler ile karşılaşınca, ne sorasım ne de acımı yaşayasım geliyor. Hop diye atıyorum içime. İçimde birgün dolup taşacak ve o zaman ben napacağım hiç bilmiyorum. Belki yeni bir iç bulmalıyım... Tüm bunların kitapla ne alakası var değil mi? Bende bilmiyorum içimi döküyorum işte içimde yer açabilmek için...
Baştan sona mizah olan bir eser.
Geçmişte bir kazada birbirinden kopan kaybolan ikiz kardeşler ve onların uşağı olan diğer ikiz kardeşlerin benzerliklerinden kaynaklanan yanlışlıkları anlatıyor.
Sonunun güzel bağlandığı hem düz metin hem de şiirsel bir dille yazılmış Shakespeare klasiği.
Tiyatronun içinde yer alan tiyatro keyifli bir komedya.
Özellikle tiyatro sevenler için çok eğlenceli bir eser.
Merhaba arkadaşlar. Kaçınca uykular, akla gelince yaşanmışlıklar. Kovamayınca bizi rahatsız eden düşünceleri aklımızdan. Tamda bu hallere düşmüşken benim elim bu gece Shakespeare'a gitti. Onunda dediği gibi
"Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?". Aslında hikayeyi hepiniz biliyorsunuz. Ama siz bana düşünmeyi nasıl unutacağımı anlatın.
Hikaye burda. İki aşık. İki düşman aile. Ümitsiz bir aşk. Bir dolu yaşanan itişip kakışma geriye kalan ölü bendenler ve dikili mezar taşları. Kim kazandı ?
William Shakespeare (1564-1616): Oyunları ve şiirlerinde insanlık durumlarını dile getiriş gücüyle yaklaşık 400 yıldır bütün dünya okur ve seyircilerini etkilemeyi sürdüren efsanevi yazar, Romeo ve Juliet’de birbirinden farklı pek çok toplumda benzerleriyle karşılaşılan trajik bir ilişkiyi, düşman ailelerin çocukları arasında doğan aşkı ele alır. Romeo ile Juliet’in umutsuz aşkını romantik örgüsünün yarı karanlık örtüsüyle sarmalayan eser, buna rağmen insan ilişkilerini gerçekçi bir anlayışla gözler önüne serer.
Julıet: iyi geceler sana
Romeo: binlerce kez beter olsun gece, senin ışığın yoksa..
Spoi içerir
Mübarek, bilge, bayan, Üm el Müminin; ki bu lakabı taşıyan son kişi Muhammet Peygamber'in karısı Ayşe'ymiş... Sitte, Arapça'da "hanım"... Hepsi de Gertrude L. Bell...
Arkeolog, yazar,