Mustafa Sağlam
@Kitaptrollu
473 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Dönüş Yolu
Ey çuha çiçeklerinden
ve ilençli yoncalardan oluşma gece,
yardımcı ol yürümeme,
nemlendir ayaklarımı.
Sırtımdaki vampir,
gitmeye çalışır çocuk adımlarıyla,
duyduğum, onun nefesidir,
çapraz adımlar attığında.
Nicedir mi gelmekte peşimden?
Yoksa ben, birini mi incittim?
Beni kurtarabileceklerden
olmadı henüz armağan ettiğim.
Kayaların çevresinde,
başakların kamp kurdukları yerde,
çıkar doğrudan kaynaktan,
açık konuşan, eski bir ağızdan:
"Bozulmamak istiyorsan eğer,
gecikme daha fazla,
anahtar seslerine kulak ver,
gel çayırların yurduna!
Arınmış bedenle ölecektir,
artık bedeni sevmeyen,
coşkuyla matemin
yalnızca haberini getiren."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
CURRICULUM VITAE
Uzundur gece,
uzundur, ölemeyen
adam için, uzun süre
yalpa vurur çıplak bakışları
sokak lambalarının altında,
içkili soluğuyla körleşen gözleri
ve tırnaklarının altındaki et kırıntılarının
kokuları, uyuşturmaz her zaman, Tanrım,
uzundur gece.
Beyazlaşmıyor saçlarım,
çünkü ben, makinelerin rahminden çıktım
sürünerek, çamkatranı pembe bir çizgi
çekmiş alnıma ve saç örgüsüne,
saçlarda karbeyazı boğulmuş. Ama ben,
büyük reis, yürüdüm onçarpıyüzbin
ruhluk kent boyunca ve ayaklarım,
onçarpıyüzbin soğumuş barış çubuğunun sarktığı,
deri kaplı gökyüzünün altında kırkayaklar gibi
kaynaşan ruhlara bastı. Çoğu kez
meleklerin huzurunu istedim kendime,
bir de, dostlarımın çaresizlik çığlıklarıyla
dolmuş av bölgelerini.
Ayakları ve kanatları iki yana açılmış,
herkesin bildikleriyle havalandı gençliğim,
kirli su birikintilerinin ve yaseminlerin üzerinden
uçularak varıldı, kare köklerinin gizini saklayan gecelere,
şimdi ölümün söylencesi, sanki her saat penceremde,
kurt sütü verin bana ve gırtlağıma benden öncekilerin
Tuz ve Ekmek
Şimdi rüzgar döşemekte rayları,
ağır aksak kafilelerle geçeceğiz o yollardan
ve dolduracağız bu adayı,
güvene karşılık güven ödeyeceğiz.
En eski dostumun ellerine bırakıyorum
görevimi; yağmur adamdır şimdi yöneten
kasvetli evimi ve borç defterlerinde çizdiğim çizgileri
tamamlayan, gelişlerim azaldığından bu yana.
Sen, ateş beyazı cübbeyle sırtında, yetişiyorsun sürgün kafilesine ve kaktüslerin
etinden koparıyorsun bir dikeni
- sanki aczin, bizim de iradesizce
boyun eğdiğimiz bir işareti.
Bizler biliyoruz
bu kıtanın tutsakları olarak kalacağımızı,
yine onun aşağılamalarının tiryakisi olacağımızı,
ve doğruya ilişkin gelgitlerin de
bugüne göre azalmayacağını.
Çünkü kayalıkta uyumakta
pek ışığa boğulmamış kafatası,
pençe, pençeye takılmış
kapkara taşlarda, ve yara izleri
iyileşmiş yanardağın menekşesinde.
Işığın büyük fırtınalarından hiçbiri
hayata kavuşamamış bugüne kadar.
Bu yüzden, deniz kapladığında bizi,
Her Gün
Savaş, ilân edilmiyor artık,
Sürdürülüyor. İnanılmaz olan
sıradanlığa dönüştü. Çarpışmalara
katılmıyor kahraman. Güçsüzler
girdi ateş hattına.
Günün üniforması sabır,
nişan, zavallı yıldızın umudun,
yüreğin tam üstünde.
Yıldız
her şey sona erdiğinde veriliyor,
yaylım ateşi sustuğunda,
düşman görülmez olduğunda
ve sonsuz silâhlanmanın gölgesi
göğü kapladığında.
Yıldız
çarpışmalardan kaçmalar,
arkadaşa kanıtlanan cesaretler,
aşağılık sırların açığa vurulması
ve her türlü buyruğun
yerine getirilmemesi
karşılığında veriliyor.
Tema ve Varyasyon
Bal alımamadı bu yaz.
Kraliçeler götürdüler öteki arıları,
bir günde kuruyuverdi çilek hasadı,
erken döndüler çilek arayanlar.
Bütun tatlıları taşıdı bir ışık demeti
bir uykuya. Kimdi vaktinden önce ona dalan?
Bal ve çilekler mi? Talimlidir acıya, yaşayan
her şeyi. Ve yoktur herhangi bir eksiği.
Ve yoktur bir eksiği, yalnızca biraz, dinlenmekten ya da dik durabilmekten yana.
Boynu iyice büküldü gölgelerle ve mağaralarla,
önünde hiçbir ülkenin kapıları açılmayınca.
Dağlarda bile güvende değildi
- dünyanın, ölü uydusu aya sürgün ettiği bir partizan gibiydi.
Talimlidir acıya, her şeyi yaşayan,
ve neler yaşamadı ki o insanoğlu? Sürülerle
böcek yapıştı ellerine, yanıklar yüzünde izleri çoğalttı ve pınar, olmadığı halde, önünde bir düş gibi somutlaştı.
Bal ve çilekler mi?
Tanısaydı kokuyu, çoktan giderdi peşinden!
Bir uyurgezerin uykusu sanki, yürürken, kim daldı ona, zamanından önce?
Öyle biri ki, daha doğduğunda yaşlanan
ve erken gömülen, karanlıklara.
Butün tatlıları taşıdı bir ısık demeti,
geçip gitti yanından.
O ise, kuraklığı getiren ilenci