Büyük bir beklentiyle başladığım ama hayal kırıklığı yaşayıp elimde çok süründürdüğüm kitap. Gazap Üzümleri tadında, toplumsal gerçekçi bir roman falan sanmıştım ama alâkası bile yok. Çavdar muhabbeti sadece kısa bir yerde geçiyor. Şehirli ve zengin bir ergenin içsel süreçleri işlenmiş yalnızca. Aileden kopuk eğitim hayatı, absürd insanlarla rastlantıları vs. Var olan her şeye eleştirel, hemen hemen her şeyden “lanet” diye bahsediyor. Bunu fark eden ise kendinden küçük kız kardeşi. Yalnızca onunla bağı güzel. Fazlaca abartılan bir kitap olduğu kanaatindeyim.
“Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir. Olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir.”
Kitap, dili itibariyle akıcı ve kendisine bağlıyor ancak değerler açısından bakacak olursak etik bulmadım. Kitabımızın ana karakteri daha küçük yaşta ticarette ahlakı değil de parayı öne çıkarıyor ve ahlakı vurgulayan büyükleriyle çatışıyor. Onları iş bilmezlikle suçluyor. İnsanları kandırmak, izinsiz mallarını almak, insan kullanmak gibi eylemleri, çok para kazanıp dükkana “2.katı çıkmak” için mübah sayıyor. Yazarın karakteri böyle işlemesinde, henüz bu yaşlarda çocuklarda ahlak kavramının oturmamış olmasına bağladığını düşünmek isterdim ama eski zamanlardaki çocuk kitaplarıyla karşılaştırdığımda tarzını haklı bulamıyorum. Ortaya aileyle çatışan, arkadaşlarını kullanan, değerlerden kopuk ve değerleri eleştiren bir karakter çıkmış. Açıkçası çocuklara önermem.
Dedemin BakkalıŞermin Yaşar · Taze Kitap · 201812,9bin okunma