Hep itiraf etmiştim. Ben yalnız kalınca bir işe yaramam. Bir şeyleri, birini mutlaka sevmeliyim ben. Yoksa kendimi bir mısır tarlasında, hasattan sonra unutulmuş delik bir çanak gibi bomboş ve bir hiç hissederim..
1935’de Almanya’da işsizlik çok ama çok azdı. “Daha Keynes işsizliğin nasıl meydana geldiğiyle ilgili açıklamalarını bitiremeden önce Hitler işsizliğin çaresini bulmuştu bile..
Onu anlayan, hatta dinlemeye tenezzül eden tek kişi kendisi olduğu için kendi kendine konuştuğunu itiraf etti bize. Kendi kendine gülüyordu, çünkü gülmediği takdirde ağlayacaktı..