Ah,ne kadar kolaydı,diye hissettim, başkalarına mutluluk vermek ve bu mutlulukla mutlu olmak. Tek yapılması gereken kendini açmaktı,hemen ardından bir insandan diğerine canlı bir ırmak akıyor, yükseklerden aşağılara dökülüyor, derinlerden köpürerek yeniden sonsuzluğa yükseliyordu.
Seyircinin kültür ve anlayış seviyesi yükseldikçe,meyli de ruhî hareket cazibesine doğru kayar.
-
İnsan dilerse sahnede bir sürü adam öldürür, kavga çıkartır, fırtına,zelzele yangın gösterir;eşyanın her birini birer vesile ile ayrı ayrı zıplatır. Fakat olgun bir seyirci huzurunda bunların ne kıymeti olabilir?