Deniz şimşek
@Kral707
Şu anda okuduğu kitap
Mahkum. (Yazan Deniz Şimşek)Edebiyat
Ay ışığı, gökyüzünden yavaşça süzülerek geceye huzur verirken, genç adamın yüreği hapsolmuştu. Gözleri, yıldızların parıltısında kaybolmuş gibi, bir hüzünle parlıyordu. O an, sevgilisinin yüzünü hatırladığında, kalbi sanki kırılacakmışçasına derin bir acıyla titriyordu.
Genç adamın gözlerindeki bu hüzün, bir zamanlar parıldayan umut dolu bir aşkın izlerini taşıyordu. Kalbinin hapis olması, geçmişte yaşadığı derin duygusal bir travmanın eseri gibiydi. Sevgilisiyle yaşadığı ayrılık, onun kalbini bir zincirle sarılı tutmuş, özgürlüğünü kısıtlamıştı.
Gecenin sessizliği içinde, genç adamın yürüyüşü adeta bir iç hesaplaşmanın yansımasıydı. Her adım, geçmişteki anıları canlandırıyor ve o kalpte hapsedilmiş duyguların acı veren bir melodiye dönüşmesine sebep oluyordu. Yıldızlar, onun acılı bakışlarına şahitlik ederken, kalbindeki hapis duvarları, sevgilisinin adını fısıldayarak yankılanıyordu.
Genç adamın yüzünde beliren derin çizgiler, hayatın ona öğrettiği acı dersleri yansıtıyordu. Ama yine de, içindeki umutsuzluğa rağmen, bir parça umut ışığı beliriyordu. Belki de zamanla, bu hapis duvarları yıkılacak ve kalbi özgürce atabilecekti. Ancak şu an, o kalp, sevgilisinin hatıralarıyla hüzünle dolu, adeta bir şairin en dokunaklı dizelerini yazdığı gibi, geceye bırakılmıştı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Anneme mektup. (Yazan :Deniz Şimşek)Edebiyat
Sevgili Anneciğim,
Bugün kalemi elime aldım, ama kelimelerin yetersiz kaldığını hissediyorum. Yine de bir çaba sarf etmek istiyorum, çünkü içimdeki duyguları sana iletmek istiyorum.
Hatırlıyor musun, o sıcak yaz günlerini? Bahçedeki çiçeklerin kokusunu, pencereden süzülen güneş ışığını, o masum gülüşlerimizi? O anları düşündükçe, yüreğimde bir sıcaklık hissediyorum.
Gözlerinin içindeki sevgiyi ve o kırılmaz bağı düşündükçe, bir nebze olsun ifade etmeye çalışıyorum. Hatıralarımızın birer resim gibi canlandığı anlarda, seninle geçirdiğim o özel anların değerini bilmek beni mutlu ediyor.
Birlikte yaşadığımız zorluklar, sevinçler ve hayatın bize sunduğu her şey... Hepsi, seninle olan bağımızı daha da güçlendirdi. İyi günlerde yanımda olduğun gibi, zor zamanlarda da gücüm oldun.
Anneciğim, senin içindeki sevgi, anlayış ve güç bana ilham kaynağı oldu. Her anımda senin etkin var, biliyorsun. Senin sevgin, benim için değerli bir hazinedir. İyi ki varsın
Sevgiler,
Deniz
Saat 4.30 aklımdasın (yazan: Deniz şimşek)Edebiyat
Saat 4.3'te, sessizliğin hakim olduğu bir zamanda, odamda yalnızca senin hatıran var. Gözlerim, o anki sohbetimizdeki neşeli bakışların izlerini arıyor. Ellerim, boşluğa uzanmış gibi, senin ellerini hissetmek istiyor. İçimdeki boşluk, senin yanında olma özleminle dolup taşıyor. Her geçen dakika, seninle geçirdiğimiz zamanın değerini daha çok anlamama neden oluyor. Seni düşündükçe, odamdaki sessizlik adeta kalbimde yankılanıyor. Seninle geçen anılarımızın tatlı melankolisi, özleminle birleşince, gözlerimden süzülen hüzünlü bir damla beliriyor.
Saat 4.3'te, odayı dolduran yalnızlıkla birlikte, seni düşünmek kalbimi hüzünle dolduruyor. Hatıralarımız, odanın her köşesinde canlanıyor; o anki kahkahaların, sevgi dolu bakışların. Gözlerim, seninle geçen zamanı anımsamaya çalışırken, her bir detay adeta parmak uçlarımda canlanıyor. Ellerim, boşluktaki seni ararken, hissetmek istediğim sıcaklığı bulamıyor. Bu özlem, sanki zamanın gerisine götürüyor beni, seninle geçen günleri yeniden yaşamak istiyorum. Belki de saat 4.3, özleminin en derin hissedildiği an, sessizlik içinde kaybolup giden anılara dönüşüyor.
Aldatmak. (Yazan:Deniz Şimşek)Edebiyat
Soğuk bir akşam, odanın içindeki sessizlik, aldatmanın ağırlığıyla dolmuştu. Yatağın üzerindeki boş yatak örtüsü, bir zamanlar paylaşılan anıları anımsatıyordu. Odayı dolduran hüzün, duvarlardan yavaşça sızıyordu.
Gözler, bir zamanlar içinde kayboldukları o güzel bakışları arıyor, fakat artık o ışıltıyı bulamıyordu. İhanetin izleri, duvarlardaki fotoğraflarda gizli kalmış anıları sarhoş etmişti. Bir zamanlar sevgiyle dolu gülüşler, şimdi boşluğa düşen yapraklar gibi yerlere serilmişti.
Hafif bir rüzgar, perdeleri hafifçe oynatırken, odanın içindeki sükûnet, bir ağıtın sessizliğini andırıyordu. Bir sevdayı kaybetmenin acısı, odanın içinde bir yankı bulmuştu; geçmişin masumiyeti, aldatmanın gölgesiyle boğuşuyordu.
Gözyaşları, yastığa düşerken, bir zamanlar paylaşılan güzelliklerin yitip gitmesi, yürekte derin bir yara açıyordu. Ancak belki de bu karanlık an, içsel bir gücü keşfetmenin ilk adımıydı. Kalp, kırılmış ama hala sevgiye açık, bekleyen bir bahar çiçeği gibiydi. Belki de acının gölgesinde, yeni bir başlangıcın umudu filizlenecekti.
