KrmBlg
@Krmblg
24 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
*SPOILER*
Kitabı okuma niyetinde olanları sonu hakkında fikir sahibi yapabilir.
Kitabın bana göre en güzel tiradı sonundaydı, muhteşem bir karakter; hem duygusal hem de güçlü ama hak ettiği değerden uzak kalmış bu sebepten aşkını bile ölüm anında açığa çıkarmak mecburiyetinde olmuştur. Parçalandık be yalan mı söyleyelim....
CYRANO, dehşetli bir ürpermeyle birden ayağa kalkar
Hayır, bu koltukta değil!
Ayakta bekleyeceğim ölümü!
(Ona doğru atılırlar)
Bana destek olmayın!
(Gidip ağaca dayanarak)
Ağaçtan gayrı.
(Sessizlik)
Geliyor. Mermer çizme giymiş
Kurşun eldiven takmış gibiyim
Şimdiden.
(Dimdik durur)
Yoldaymış, geliyormuş.
Öyleyse onu ayakta beklerim!
(Kılıcını çeker)
Elde kılıçla!
Reklam
Peyami Safa'nın okuduğum ilk kitabı. Kendisiyle tanıştığıma gerçekten çokkk memnunum. Kitaptaki betimlemeler belki de okuduğum en lezzetli betimlemelerdi. Hiç sıkmadan direkt olarak insanı içine çekiyor. Yaptığı ruhsal analizler insanın içinde yer buluyor. Çok severek okuduğum için rahatlıkla 10/10 diyebilirim.
Kitap kısa ve gerçekten çok akıcı. Jack London gerçekten büyük bir düşünür bence. Yıllar öncesinden ve kitabı yazdığı sıralarda henüz bir salgın olayı yaşamamışken, yaşanabilecek durumda oluşacak toplumsal deformasyonu çok güzel tahlil etmiş.
Yakın zamanda covid salgınında gördüğümüz kadarıyla kitaptaki kadar büyük bir canilik yaşanmasa da, yanaşabilecek ortamın hazır olduğunu çok net bir şekilde deneyimledik.
Çevirmenin de notlar kısmında bu konuya değindiğini görmek çok güzel. Kesinlikle okunması gereken çerez niyetine bir kitap.
Martin Eden... Jack London sayesinde karaktere arkadaşım gibi ısındım. Martin'in çektiği sıkıntıları bire bir bana aktardı. Biraz uzun olmasından önyargılıydım ama bunu boşa çıkarttığı için sevindim. Martin kitabın başında tahsil seviyesi olarak çok sığ bir giriş yapıyor ama onun okuma ve yazma aşkı kendini geliştirdikçe kitaptaki diyaloglara ve felsefi cümlelere de yansıyor. Kitap ilerledikçe cümleler ağırlaşıyor ve en sevdiğim özellik buydu diyebilirim. Çevirmenin notları, emekleri kitap ve dönemin koşulları hakkında çok güzel bilgi edindiriyor insana. Okumanızı ve kendinizi 1900 yılların Amerika'sında, sınıf farklılıklarının ne derece boş olduğunu fark etmenizi kesinlikle tavsiye ederim.
-Spoiler İçerir-
İlk kitap incelememi ilk defa kitabını okuduğum Cengiz Aytmatov'un Beyaz Gemi adlı eseriyle paylaşıyorum. Acemice ve içimden geçenleri, hissettiklerimi paylaşacağım.
Kitabın kahramanı anne ve babası tarafından terk edilmiş, dedesi ve ninesi ile yaşamaya bırakılmış ufak bir çocuk fakat bu çocuk hayal gücü geniş, kötü düşüncelerden uzak, tertemiz biri. Aklından geçenleri anlatırken kendimi onun yerine koyabiliyor ve yaşadığı heyecanları yaşamama müsaade ediyor gibi hissettim, kendisine bu vesile ile bağlandım :) Bozkırlarda günümüz çağından çok farklı ve sade bir yaşam süren çocuğun arkadaşı bile yok hatta bunun için bir kaç büyük kaya parçasına lakap takmış, onlarla yakınlık kurmuş. Bitkilerin özelliklerine göre onların niteliklerini belirlemiş ve birlikte yaşamayı öğrenmiş. Tek mal varlığı Mümin dedesine hediye edilen dürbün ve sonradan okula gitmesi için alınan bir çanta. Onlarla bile kuvvetli bir bağ kurup arkadaş gibi konuşuyor, dertleşiyor, bildiklerini öğretmeye çalışıyor..
Mümin isimli dedesi yaşlı, bilge, çalışkan ama bir o kadarda etrafı tarafından kaile alınmayan, silik, kendi halinde kişilik. İkili arasındaki sevgi bağı insanın içini ısıtıyor ve yüzlerde tebessüm oluşturmaya yetiyor. Dedenin sonradan yaşamaya başladığı ninesi ise despot ve söz yerinde ise mendebur bir kadın. İnanın konuştukça insanın sinirlerini hoplatıyor.
Kitabın kötülüğü ve bu kadar iyi insanın tam zıttını temsil eden karakter ise Orozkul; Mümin dedenin damadı oluyor. İkili arasında yaşanan diyaloglar insanı sinir harbine sokuyor. Kızının kısır oluşu sebebi ile kocası tarafından sürekli dövülmesi, aşağılanması insanın kaşlarını çatarak satırları okumasına sebep oluyor. Daha da ilerisi Orozkul'un Mümin'in üzerinde kurduğu baskı, kötü düşünceler, psikolojik buhran insanı
