Küçücük bir çocuğum belki de hâlâ.Ekran karşısında Taş Devri'ni izlerken,yediği çekirdekleri ağzında biriktiren...Annesinin hazırladığı,kek kalıbının dibinde kalan kek malzemesini sanki dünyanın en güzel yiyeceğiymiş gibi eline yüzüne bulaştırarak yiyen...Ama hayat ne Taş Devri'ndeki kadar eğlenceli,ne de annemin hazırladığı kekler kadar güzeldi.