"Mutlu insan,yanlızca midesi doyan değil, bilakis ruhu ve gönlü doyan insandır " demişti Solon. Gönlü ve zihni doyan insanlar daha fazla gülümser ,daha çok paylaşır, daha yardımsever yahut mutlu olurlardı.
Geçenlerde bir dost meclisinde Şükrü Erbaş 'ın "Köylüleri niçin öldürmeliyiz?" Şiirinden mevzu bahis açıldı . Bu muazzam şah esere nasıl olurda denk gelmedim inanamadım. Toplum ne kadar şiirin realist ,natüralist yönünü kabul etmeyip şairin köylüyü küçük düşürdüğüne inansada Türkiye köylüsünün tarifi ancak bu kadar mümkün olabilirdi. Muazzam bir kalem , nokta vuruşu bir Türkiye köylüsü tasviri kesinlikle okunması gereken bir şiir. Tabiki tüm köylülerimiz böyle değil sadece burada yazılanlardan ibaret değil pozitif yönleride çok var. Ancak bir köylü olarak şairin tespitleri mükkemel diyebilirim.
Bütün Şiirleri 1Şükrü Erbaş · Kırmızı Kedi Yayınevi · 202511,5bin okunma
Köylüleri Niçin Öldürmeliyiz?
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
Çünkü onlar ağır kanlı adamlardır
Değişen bir dünyaya karşı
Kerpiç duvarlar gibi katı
Çakır dikenleri gibi susuz
Kayıtsızca direnerek yaşarlar.
Aptal, kaba ve kurnazdırlar.
İnanarak ve kolayca yalan söylerler.
Paraları olsa da
Yoksul görünmek gibi bir hünerleri vardır.
Her şeyi hafife alır ve herkese söverler.
Yağmuru, rüzgarı ve güneşi
Bir gün olsun ekinleri akıllarına gelmeden
Düşünemezler...
Ve birbirlerinin sınırlarını sürerek
Topraklarını büyütmeye çalışırlar.
Köylüleri niçin öldürmeliyiz?
Çünkü onlar karılarını döverler
Seslerinin tonu yumuşak değildir
Dışarda ezildikçe içerde zulüm kesilirler.
Gazete okumaz ve haksızlığa
Ancak kendileri uğrarlarsa karşı çıkarlar.
Adım başı pınar olsa da köylerinde
Temiz giyinmez ve her zaman
Bir karış sakalla gezerler.
Çocuklarını iyi yetiştiremezler