Beyinlerimiz ile karmaşık doğal çevreler arasındaki bu etkileşimden gelen bir miras da, doğal bir ortamda bulunmanın daha iyi düşünmemizi sağlamasıdır. Dikkat dağınıklığı yaşayan insanlar doğal bir ortama alındıklarında iyileşirler; bunun bir nedeni ormanlar, çayırlar, ırmak kıyılan gibi yerlerin zihni kendiliğinden harekete geçirmesi ve sürekli dikkat durumundan kurtarıp dinlendirmesidir.11 Dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu (DEHB) olan ve özellikle ilaçların etki etmediği çocuklan güzel doğal ortamlara götürmenin fayda sağladığı görülmüştür. Bir araştırmaya göre, DEHB’den muzdarip çocuklar parkta yirmi dakika yürüdüklerinde (kent ortamında yürümeye kıyasla) daha iyi konsantre
olurlar.
Doğaya çıktığımızda yaşadığımız güzel duygular, hafızamızdaki bilgileri hatırlamamızı ve problemlere yaratıcı çözümler bulmamızı sağlar. Doğaya çıkmak, iş hayatımızda dikkatimizi uzun süre yoğunlaştırmamız gereken zorlu görevlerden kaynaklanan zihin yorgunluğunu aşmayı hızlandırır.