Altınay Aydın
@Kubirik
Evli Mutlu Uğurlu
204 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok.”
Kitabı başta ismi hoşuma gittiği için ve terapi öykülerini sevdiğim için almıştım. Okuduktan sonra bende bıraktığı etki beklediğimden fazla oldu. Aynı zamanda bu kitap yazarla da ilk tanışmam olacaktı. Sayfaları çevirirken yazarın kendi düşüncelerini aktarma biçimi psikiyatriye ve yazmaya olan ilgimi arttırdı, ama bundan da ziyade okuduğum her hikaye hayata ve ölüme olan bakışımı tazelememe vesile oldu. Psikiyatristler de insandır, değil mi?
İnsanın kendine direkt sormaya çekindiği soruları bir başkasının terapide dile getirmiş olması ve bunun bize bilinçli bir zihin tarafından tarafsızca aktarılmış olması bir bakıma okurun da kendinin yalnız olmadığını görmesini ve bu anlamda kendine bir şeyler katabilmesini sağlıyor.
Her bir terapide ele alınan konular zor, bir o kadar derin ve düşündürücüydü. Okurken çokça zevk aldım. Yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım.
Reklam
Okurken epey soğuk terler döktüğüm bir kitap oldu. Edebi doygunluğun had safhada yaşandığı, içinde yalnız Mümtaz’ın huzuru arama yolculuğundan değil sanatın çeşitli dallarından bahsedildiği, fikir uçuşmalarının, karakterin iç konuşmalarının arasında geçen alışılmışın dışında bir romandı benim için. Elbette başından sonuna ,fazlasıyla özgün, Ahmet Hamdi Tanpınar klasiğiydi denilebilir. Umarım hakkıyla okumaya vakıf olabilmişimdir.
Ah, Jane Eyreciğim! Öksüz, bir başına; yengesinin evinde büyümek zorunda kalan, kendisine biçilen rolü kabul etmediği için sert kuralların olduğu bir yatılı okula gönderilen, özgür ruhlu, bir o kadar kuralcı, kalıpların dışında düşünce sistematiği geliştirmiş, özgün, büyüleyici bir kadın karakter.
Kitap baştan sona kadar her kelimesiyle beni sarıp sarmaladı. Dili pek akıcı olmasa da; konu bütünlüğü, bir sonraki sayfayı çevirme isteğini daima diri tutmayı başarmış. Jane Eyre'in kuralcı, tok karakteri romanın biçemine de sirayet etmiş.
Romanda, sadece kadın olduğu için, kimi zamansa aç ve beş parasız olduğu için, mürebbiye ve dindar olduğu için... Kısacası toplumun zengin ve tutucu tarafının insana dayattığı her türlü sınırın içinde, toplumun eleştirilebilir tarafında olduğu için kendi olmasına izin verilmeyen; günahkar ve ecinni olarak adlandırılan karakterimizin; başlarda dışlanıp, hor görülüp sonrasında nasıl kabul edildiğinin ve çok sevildiğinin serüvenini dinliyoruz.
Nasıl denir, kitabı bitirdiğimde damağımda sanki eski güzel bir hikayeden kalan nostaljik bir tat kaldı. Adeta anlatının hepsini Jane Eyre ile birlikte ben de yaşamıştım.
Okunması gereken, okuyana çok şey katan, tadı damağında, harika bir edebi eser. Keyifli okumalar.
Puan vermedi·413 syf.··
Beğendi
·2021 46. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 22 Mayıs 2021 20:42
Cengiz Aytmatov'un kalemine sağlık diyerek başlamak istiyorum. Okurken adeta hiç bitmesin istedim, asra bedel o günde ben de Yedigey'le Kazak bozkırlarında süzüldüm durdum. Kazak halkıyla ve onların kültüründe yoğruldum.
Romanda değinilen konular öyle hassas aynı zamanda öyle gerçek ki... Aynı anda insanlığın bilgeliğine hem saygı duyuyor hem de insanlığın bitmek bilmez kavgasına, uzlaşmazlığına hayret ediyorsunuz. Biz insanlar kendi iyiliğimize yine kendi kendimize zulmederek engel olduk her zaman. İşte bu romanda olan her şey de sanırım böyle bir şeydi.
Romanı okumak isteyen değerli okurlar, bence daha fazla geç kalmayın diyor; keyifli okumalar diliyorum.
'Ve bana tek bir şey söylemek düştü...' kitabın son paragrafı böyle başlıyor. Cengiz Aytmatov'un okuduğum ilk eseri olan Beyaz Gemi beni epey sarstı doğrusu.
Romanda, bir çocuğun tertemiz kalbi ile yetişkinlerin acımasız dünyasının taban tabana zıtlığı tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriliyor. Okurken kendinizi bir yandan küçük bir çocuğun sımsıcak hayal dünyasında gezinirken buluyor bir yandan ise dünyanın zalimliğini, haksızlıklarını ve adaletsizliğini tadarken buluyorsunuz. Belki hastanede nöbet aralarında okuduğumdan mıdır bilmem genel manada kitaba kasvetli bir hava hakim. Neyse ki yazar romanın sonunda 'Doğruluk ölmeyecektir' diyerek bir parça içimize umut tohumları serpmeyi de ihmal etmemiş.
Ben de incelememi Cengiz Aytmatov'un sözleriyle bitirmek istiyorum. 'Merhaba beyaz gemi, benim gelen.' Keyifli okumalar.
Reklam